واکاوی مبانی نقدالحدیثی علامه طباطبایی در تفسیر المیزان | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 3، دوره 11، شماره 39، تابستان 1399، صفحه 65-97 اصل مقاله (823.19 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2021.55682.1641 | ||
| نویسندگان | ||
| امان اله ناصری کریموند* 1؛ قاسم بستانی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تخصصی علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهیدچمران اهواز و مدرس دانشگاه | ||
| 2عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| چکیده | ||
| استناد به روایات یکی از منابع اصیل برای مفسر است، اما مفسران در شیوه بهرهگیری از این منبع، دیدگاه و عملکرد متفاوتی داشته و هر کدام بهنوعی از روایات استمداد کردهاند که البته بسیاری از آنان در این زمینه دچار لغزش شدهاند. علامه طباطبایی با مطرح کردن «بحثهای روایی» در تفسیر المیزان، درصدد سنجش اعتبار و تعیین صحت و سقم روایات تفسیری و همچنین نقد نظرات مفسران در استفاده از این میراث بوده و با بهکارگیری مبانی و ملاکهای نقدالحدیثی بهطور مفصل به بررسی و نقد اجتهاد مفسران در زمینه بهکارگیری روایات پرداخته و موارد فهم نادرست، اجتهاد نارسا و ضعفهای موجود در روایات تفسیری را با دلایل مستند و مستدل بیان کرده است. البته نویسنده ارزیابیهای علامه پیرامون نقد روایات و بررسی نظر مفسران را نیز مورد قضاوت و سنجش قرار داده و میزان اعتبار نظرات انتقادی ایشان را ذکر و موارد قوت و ضعف دیدگاهش را بیان کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نقد حدیث؛ روایات تفسیری؛ تفسیر المیزان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 898 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 532 |
||