تحلیل و ارزیابی کاربست واژگان مرض.اذی ضررو سقم در قرآن با تکیه بر تفسیر قرآن به قران | ||
| پژوهشنامه معارف قرآنی | ||
| مقاله 8، دوره 13، شماره 50، پاییز 1401، صفحه 171-200 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjqk.2022.68830.2648 | ||
| نویسندگان | ||
| زهره نریمانی* 1؛ مهدی عبداللهی پور2؛ محبوبه موسایی پور3 | ||
| 1استادیار دانشگاه علوم ومعارف قرآن | ||
| 2استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم. | ||
| 3استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نور، فارس، ایران | ||
| چکیده | ||
| هر واژه در قرآن از جایگاهِ معناییِ ویژه خود برخوردار است، که واژه دیگر هرگز نمیتواند جانشین آن و یا هممعنای آن بهشمار رود. ازاینرو، بررسی واژههای به ظاهر هممعنا در تفسیر و فهم آیات تأثیرگذار است. بررسی معنایی واژگان«مرض»، « ضُّرّ»، «أذی» و «سُقم» با بهرهگیری از روش تحلیل واژگانی و رویکرد تفسیری، بیانگر آن است که واژگان مذکور باتوجه به معانی خاص خود، جهت تبیین مفهومی خاص بیان شده و هرگونه تغییر و جایگزینی، موجب خلل در معنا خواهد بود. بکارگیری همه این واژگان در معنای مرض سبب رهیافت شبهات در برخی از آیات مربوط به زنان و انبیای الهی(ابراهیم و یونس) شدهاست. این مقاله با بررسی این واژگان از بستر تمرکز بر کتب لغت، قرآن و تفاسیر به تببین تفاوتهای این واژگان پرداخته و عدم ترادف و جانشینی آنها را اثبات نمودهاست. بررسی مفهومی این واژگان نشان میدهد: «مرض» در همان معنای معهود بیماری جسمی؛ « ضُّرّ » در معنای فقر شدید مالی و مرگ فرزندان؛ «أذی» در معنای تشویش و تلاطم روحی حاصل از تغییر و دگرگونی، «سُقم» هم به معنای متردد و شکدار است. براین اساس افزون بر رفع شبهاتی پیرامون انبیای الهی، بُعدی از اعجاز علمی قرآن و تکریم زنان در قرآن هویدا میشود. . | ||
| کلیدواژهها | ||
| مرض؛ ضُّرّ؛ أذی؛ سُقم؛ عدم ترادف در قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 856 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 601 |
||