ادعای جدید در مرحلة تجدیدنظر در حقوق ایران و فرانسه | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| دوره 10، شماره 38، بهار 1401، صفحه 45-67 اصل مقاله (616.12 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2022.59898.2550 | ||
| نویسندگان | ||
| سید حسین واثقی1؛ قوام کریمی* 2؛ محمد باقر عامری نیا3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج،یاسوج، ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران | ||
| 3دانشیار گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج،یاسوج، ایران | ||
| چکیده | ||
| اصل ممنوعیت طرح ادعای جدید در مرحله ی تجدید نظر یکی از اصول حاکم بر رسیدگی دادگاه تجدید نظر می باشد که در ماده 362 قانون آیین دادرسی مدنی آمده است. در ماده 98 قانون مذکور با ارائه امکان افزایش و تغییر خواسته به ظاهر قاعده مذکور را نقض نموده است که با توجه به تعارض دو ماده ی ذکر شده لازم است به بررسی این اصل بپردازیم. با مطالعه تطبیقی در دو سیستم حقوقی ایران و فرانسه ملاحظه می گردد در ماده 564 قانون آیین دادرسی مدنی فرانسه و دو ماده ی بعدی پس از ذکر اصل مذکور با ارائه ی معیار و قاعده، موارد استثناء از اصل را مشخص نموده است. از این معیار ها می توانیم وحدت ملاک گرفته و در موارد مشابه اعمال نمائیم. لکن در ماده 362 قانون آیین دادرسی مدنی ایران پس از ذکر اصل مذکور موارد استثناء را به صورت حصری مشخص نموده است و از موارد ذکر شده نمی توان وحدت ملاک گرفت و دادگاه تجدیدنظر را در جهت فصل خصومت و دعوا محدود می نماید، از طرفی رویه قضایی نیز به وحدت رویه نرسیده است و لازم است این نقیصه با وضع مقررات متناسب اصلاح گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژگان کلیدی : ادعای جدید؛ تغییر خواسته؛ دعاوی طاری؛ رسیدگی تجدید نظر؛ خواسته الحاقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,651 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 982 |
||