بررسی مسئولیت خواهان نسبت به خسارت های طرف دعوا در اثر تأمین خواسته و دستور موقت | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| دوره 10، شماره 38، بهار 1401، صفحه 69-95 اصل مقاله (497.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2022.67763.2670 | ||
| نویسنده | ||
| مهدی حسن زاده* | ||
| دانشیار حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| قانون آیین دادرسی مدنی در ماده 120، مسئولیت خواهان نسبت به خسارت های طرف دعوا در اثر تأمین خواسته در صورت صدور حکم قطعی علیه او و در ماده 323، مسئولیت متقاضی دستور موقت در صورت عدم اقامه دعوا در مهلت قانونی یا رد ادعای خواهان را مقرر و اعلام کرده است. اما مسئولیت خواهان در سایر موارد لغو تأمین یا دستور، نیاز به بررسی و تحلیل دارد. همچنین، چگونگی تحلیل عنصر تقصیر در هر مورد و شیوه مطالبه خسارت و ارزیابی بیان های قانونی در این زمینه و وضعیت شباهت و تفاوت های این دو نهاد در خصوص موضوع مورد بحث، از مسائل قابل تحلیل و بررسی است. بررسی موضوع، نشان می دهد، علاوه بر مورد صدور حکم علیه خواهان، در موارد صدور قرار قاطع دعوا و عدم اقامه دعوا در مهلت مقرر (پس از قرار تأمین) و فسخ قرار تأمین در اثر اعتراض، تقصیر و مسئولیت خواهان، محرز است. اما در موارد لغو تأمین یا دستور در اثر مرتفع شدن موجب آن، انصراف متقاضی و رفع اثر از دستور با سپردن تأمین، مسئولیت خواهان بستگی به نتیجه دعوا دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تأمین خواسته؛ دستور موقت؛ لغو تأمین؛ رفع اثر از دستور؛ مسئولیت مدنی؛ تقصیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,689 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,181 |
||