واقعگراییِ صدرا و ویتگنشتاین | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 8، دوره 18، شماره 69، بهار 1401، صفحه 198-226 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2022.62258.1998 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی محمدی* 1؛ اصغر واعظی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار فلسفه دانشگاه بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| طباطبائی و مطهری فلسفة صدرا را یک فلسفة واقعگرایانه میدانند و در کتاب «اصول فلسفه و روش رئالیسم» مدعی نوعی واقعگرایی هستند. ایلهام دیلمان (Ilham Dilman) نیز معتقد است که رد واقعگرایی از سوی ویتگنشتاین سبب نمیشود که او یک تصوّرگرا باشد. بلکه ویتگنشتاین نیز به یک معنا واقعگرا محسوب میشود. این مقاله به بررسی و مقایسة واقعگراییِ مطرح در «اصول...» از سویی و واقعگراییای که دیلمان به ویتگنشتاین نسبت میدهد از سویی دیگر میپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صدرا؛ طباطبائی؛ ویتگنشتاین؛ واقعگرایی؛ تصوّرگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 421 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 605 |
||