مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و آموزش شفقت به خود در تاب آوری و کاهش آسیب پذیری روانی- بدنی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال یادگیری (خواندن و نوشتن) | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 6، دوره 14، شماره 55، پاییز 1402، صفحه 151-183 اصل مقاله (1.53 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2023.69499.2989 | ||
| نویسندگان | ||
| فرزانه امجدیان1؛ اصغر جعفری* 2؛ محمد قمری3 | ||
| 1دانشجوی دکتر مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| 2دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه کاشان | ||
| 3دانشیار گروه مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار و آموزش شفقت به خود در تاب آوری و آسیب پذیری روانی- بدنی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال یادگیری خواندن و نوشتن صورت گرفت. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران کودکان دارای اختلال یادگیری مراجعه کننده به کلینیک پیوند آموزش و پرورش شهرستان ملارد در سالتحصیلی 1400-1399 تشکیل میدادند. تعداد 45 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، به روش تصادفی در دو گروه آزمایشی و یک گروه گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (2003) و آزمون SCL- 25 دراگوتیس و همکاران(1963) بود. نتایج آزمون بونفرونی نشان داد تفاوت بین درمان هیجان مدار با آموزش شفقت به خود در متغیرهای تاب آوری و آسیب پذیری روانی- بدنی مادران معنی دار است؛ به این معنی که درمان هیجان مدار بیشتر از آموزش شفقت به خود بر تاب آوری و آسیب پذیری روانی-بدنی موثر است. با توجه به نتایج به دست آمده می تون از هر دو رویکرد به ویژه درمان هیجان مدار جهت بهبود تاب آوری و آسیب پذیری روانی- بدنی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال یادگیری و به تبع آن افزایش کیفیت زندگی آنان استفاده نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درمان هیجان مدار؛ آموزش شفقت به خود؛ تاب آوری؛ آسیب پذیری روانی- بدنی؛ اختلال یادگیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,852 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,200 |
||