واکاوی نوع ضرر (ضرر اعتقادی) در مسجد ضرار در آیه 106 سوره توبه | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 8، دوره 12، شماره 42، فروردین 1400، صفحه 205-231 اصل مقاله (1.27 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2022.61881.1714 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس تقوائی* 1؛ حسن رضازاده مقدم2 | ||
| 1گروه معارف اسلامی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. | ||
| 2گروه معارف اسلامی، واحد فریمان، دانشگاه آزاد اسلامی، فریمان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| امروزه جایگاه ویژه «قواعد فقه» در مباحث فقهی و حقوقی بر کسی پوشیده نیست و در این میان «قاعده لاضرر» بهواسطه وسعت و دامنه موارد استناد به آن و اهمیت و تأثیر فوقالعادهای که دارد، بسیار موردتوجه محققان حوزه فقه و اصول و حقوق قرارگرفته است. در بیان این قاعده مهم فقهی بیشتر به یک واقعه تاریخی یعنی روایت رسول اکرم (ص) در موضوع سمره بنجندب استناد شده و ضمن آن نیز بیشتر «نقص درجان، مال و یا آبرو» مطرح گردیده است. در این مقاله با استفاده از روش تحلیلی – توصیفی مبتنی بر مطالعات کتابخانهای درصدد نشان دادن این مسئله هستیم که با بررسی «آیات مربوط به مسجد ضرار» روشن میشود که اولاً؛ آیات مربوط به مسجد ضرار در کنار سایر روایات میتوانند مستند بسیار مهمی برای قاعده لاضرر محسوب شوند و ثانیاً؛ ضرر معنوی و علیالخصوص ضرر اعتقادی (بهعنوان مهمترین ضرر معنوی) که در این آیات موردتوجه میباشد نیز میبایست موضوع قاعده لاضرر قرارگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قواعد فقه؛ ضرر؛ لاضرر؛ ضرر مادی؛ ضرر معنوی؛ ضرر اعتقادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 539 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 497 |
||