تحلیل ساختاری عوامل مؤثر بر توسعه میانافزا در اراضی قهوهای مبتنی بر رویکرد آیندهنگاری (مطالعه موردی: پادگان برونسی شهر مشهد) | ||
| فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 26، پاییز 1402، صفحه 143-177 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/urdp.2023.70123.1481 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام سویزی1؛ قدیر صیامی* 2؛ ملیحه صلاحی1 | ||
| 1کارشناسیارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران | ||
| 2استادیار برنامهریزی شهری دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| برنامهریزی کاربری زمین دغدغهای مهم در توسعه شهری برای پاسخگویی به نیازها، رفع چالش کمبود زمین و تعیین نحوه گسترش فیزیکی شهر است. بازتوسعۀ شهری با احیاء اراضی قهوهای که بهسبب عملکردی، امروزه متروکه و بلااستفاده ماندهاند، به بهرهبرداری بهینه از اراضی درونشهری، کاهش آلودگیها و بهبود فضای اجتماعی- اقتصادی شهر میانجامد؛ لذا این پژوهش کاربردی با روش توصیفی- تحلیلی و رویکرد آیندهنگاری به تحلیل ساختاری عوامل مؤثر بر توسعه میانافزا در اراضی قهوهای پادگان برونسی مشهد و شناسایی اولویتهای مداخله پرداخته و توسط مطالعات اسنادی و پیمایشی، اطلاعات را گردآوری نموده است. نمونه آماری پژوهش 8 نفر خبره شهری است که بهصورت هدفمند انتخاب شدهاند. تعداد 15 متغیر مؤثر بر برنامهریزی پایدار اراضی قهوهای در حوزههای کالبدی- فضایی، اجتماعی- اقتصادی، مدیریتی- نهادی و زیستمحیطی شناسایی و در پنج دستۀ تأثیرگذار، دووجهی، تأثیرپذیر، مستقل و تنظیمی طبقهبندی و با نرمافزار میکمک ارزیابی شدند و سناریوهای محتمل و مطلوب تبیین گردید. نتایج بیانگر ترتیب درجه تأثیرگذاری عوامل قیمت زمین، دسترسی به امکانات و خدمات و نیز تعداد کاربری در اراضی بلااستفاده، بر پایداری برنامهریزی است؛ لذا توجه به آنها در مداخلات توسعهای محدوده مطالعاتی و محدودههای مشابه میبایست در اولویتهای تصمیمسازی و تصمیمگیری مدیران شهری قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل ساختاری؛ توسعه میانافزا؛ اراضی قهوهای 1؛ آیندهنگاری؛ میکمک 2؛ پادگان برونسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,260 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 787 |
||