«شیوههای تأثیرپذیری از قرآن در رمانهای رضا امیرخانی» | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 6، دوره 13، شماره 45، مهر 1401، صفحه 133-160 اصل مقاله (713.78 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2023.71046.1881 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر حسین عاقبتی1؛ بهجت السادات حجازی* 2؛ سید امیر جهادی حسینی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد ادبیات تطبیقی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| کلام خداوند در جامعترین کتاب آسمانی «قرآن» و در اوج بلاغت و فصاحت ادبی و محتوایی همواره از دیرباز الهام بخش شاعران و نویسندگان آشنا و مأنوس با این موهبت الهی بوده و بدون تردید سرچشمۀ بسیاری از متون ادبی، خصوصاً ادبیات تعلیمی بودهاست. امیرخانی از نویسندگان جوان و توانای معاصر است که بیش از نویسندگان دیگر از قرآن به صورتهای مختلفی در نوشتههای خود بهرهبردهاست و اصولاً آغازگر کاربرد نوین آیات قرآن در حوزۀ رماننویسی است که پیش از وی سابقه نداشته است. وی افزون بر انس و الفت با قرآن، شیوههای بدیعی را در تأثیرپذیری از قرآن با خلاقیّت ادبی خود آفریدهاست. تنوّع روشهای بهرهگیری از آیات قرآن در رمانهای او در دو بخش بررسیمیشود: شیوههای سنّتی تأثیرپذیری از قرآن و نوآوری وی در تأثیرپذیری از آیات قرآن. نوآوری در رسمالخط، نوآوری در ترجمۀواژهها، تصویرآفرینی با واژهها و آیات و نوآوری درکاربرد نشانههای قرآنی از جمله شیوههای منحصر بهفرد او در بهرهگیری از قرآن است. هدفِ اصلیِ رضا امیرخانی در بهکارگیریِ این شیوهها در رمانهای خود، دستیابی به معانی جدید بوده و به هیچ عنوان قصد تحریف یا اهانت به ساحت مقدس قرآن را نداشتهاست. این جستار برمبنای تحلیل محتوای کیفی متن و جامعۀ متن پژوهش، مهمترین رمانهای امیرخانی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "قرآن"؛ «ارمیا»؛ «بیوَتَن»؛ «رهش» | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 605 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 383 |
||