نقش سلبی و ایجابی ساختار دو قطبی در تشدید بحران سوریه (2021-2011) | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 12، شماره 44 - شماره پیاپی 74، بهار 1402، صفحه 233-267 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2021.61896.2875 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدرضا موسوی نیا* 1؛ سید محمد امین آبادی2 | ||
| 1دانشیار روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تعارض و بحران وجود دارد و بر اساس این که نظام بینالملل از چه ساختاری برخوردار باشد؛ ماهیت بحرانها، پیامدهای آنها، نحوه مدیریت و نیز الگوی رفتاری بازیگران منطقهای و بینالمللی متفاوت خواهد بود. پرسش اصلی این است که نقش سلبی و ایجابی ساختار دوقطبی چگونه در تشدید بحران سوریه موثر بوده است؟ فرضیه اصلی این است که فقدان محدودیتهای سیستمیک نظام دوقطبی دوران جنگ سرد که تعارضات هویتی، ایدئولوژیک و ژئوپلیتیک را در منطقه خاورمیانه محدود کرده بود و حلول این ساختار دو قطبی در سطح منطقهای از طریق بازی با حاصل جمع جبری صفر بین دو قطب منطقهای شامل ایران و عربستان همراه با متحدین منطقهای و بازوان نیابتی خود در سوی دیگر از دو منظر سلبی و ایجابی موجب تشدید بحران سوریه شد. در این مقاله چگونگی تعینات ساختاری به صورت سلبی و ایجابی در دو سطح سیستمیک و منطقهای که بحران سوریه را به شدت متأثر نمود، تبیین میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ساختار؛ بحران بینالمللی؛ دو قطبی؛ ثبات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 22,889 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,884 |
||