جایگاه میانجیگری در سیاست خارجی عمان در پرتوی دیپلماسی دولت کوچک | ||
| دولت پژوهی | ||
| مقاله 5، دوره 9، شماره 34، تابستان 1402، صفحه 137-177 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tssq.2023.58063.1047 | ||
| نویسندگان | ||
| روح اله طالبی آرانی* 1؛ مهدی درفکی2 | ||
| 1استادیار روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| دولتها در نظام بینالملل کنونی را میتوان برحسب قدرت به قدرتهای بزرگ، قدرتهای میانه و دولتهای کوچک تقسیم کرد. در این میان، دولتهای کوچک دارای برخی ویژگیهای متمایز هستند. سلطاننشین عمان یکی از این دولتهاست. این دولت در دوران «سلطان قابوس بن سعید» (2020-1970) سیاست خارجی متمایزی را بر پایه میانجیگری اتخاذ کرده و حتی پس از مرگ وی نیز همین رویه را ادامه داده است. در این چارچوب، سؤال پژوهش حاضر این است که چرا میانجیگری در دوران سلطان قابوس نقش محوری در سیاست خارجی عمان در قبال تحولات منطقهای در غرب آسیا داشته است؟ در پاسخ به این سؤال، با بهرهگیری از چارچوب مفهومی دیپلماسی دولت کوچک و با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی-کیفی، استدلال میشود که محدودیتهای قدرت عمان بهعنوان دولت کوچک باعث تمایل عمان به میانجیگری در سیاست خارجی در قبال تحولات منطقهای در غرب آسیا شده است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که فرصتهای سیاست خارجی عمان برای جمهوری اسلامی ایران بهمراتب بیش از چالشهای آن است، بهگونهای که این سلطاننشین میتواند از فشارهای منطقهای و بینالمللی کنونی بکاهد و رفتار دشمنان و رقبای کشور را تعدیل نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عمان؛ دولت کوچک؛ سیاست خارجی؛ میانجیگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,228 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,298 |
||