پراکندگی هویتی در شهرهای جدید و راهکارهای شکلدهی به هویت مستقل (مطالعه موردی: شهر جدید پردیس) | ||
| فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 26، پاییز 1402، صفحه 43-85 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/urdp.2023.71295.1508 | ||
| نویسندگان | ||
| محدثه یوسف پور* 1؛ محمود جمعه پور2؛ علی خاکساری رفسنجانی3 | ||
| 1کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران | ||
| 2استاد برنامهریزی توسعه منطقهای، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران | ||
| 3استاد برنامهریزی شهری و توسعه منطقهای، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| افزایش جمعیت، تمرکز آن در کلانشهرها، با سیاست ایجاد شهرهای جدید همراه شد. بیتوجهی به بافت فرهنگی و هویتی جمعیت مهاجر سبب ایجاد مسائلی در پایداری اجتماعی همچون عدم دستیابی به جمعیت پیشبینیشده و پسازآن عدم وجود برنامهریزی اقتصادی، منجر به عدم خوداتکایی اقتصادی در شهر جدید پردیس شد. هدف از این پژوهش بررسی پراکندگی هویتی در شهر جدید پردیس و یافتن راهکارهایی جهت ایجاد هویت مستقل است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی، بهلحاظ هدف و روش یک پژوهش کاربردی و کیفی با راهبرد تحلیل محتواست. جامعهی هدف، دو گروه شهروندان و بدنه مدیریت شهری بوده که پس از مصاحبه با 38 نفر، تشخیص اشباع نظری داده شد. ابزار جمعآوری دادهها و اطلاعات، مصاحبه هدفمند و نیمه ساختاریافته، مشاهده، اسناد شهری و ابزار تحلیل دادهها MAX QDA بوده است. پس از کدگذاری، 10 مقوله فرعی و 2 مقوله اصلی تحت عناوین «مهاجرت» و «تصویر متمایز شهر» بهدستآمده است. نتایج حاصل نشان داد که بدنه مدیریت شهری «تعاملات دوسویه بخش شمالی و جنوبی شهر» و پسازآن «گسترش پارک فناوری» را مؤثر بر ایجاد یک هویت مستقل دانسته اما شهروندان «بهکارگیری بومیان» در پارک فناوری و پسازآن «بهره از نقاط مشترک اقوام» در تعریف فعالیتهای جاذب را بر خلق هویتی خودمختار اثرگذار دانستهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پراکندگی هویتی؛ هویت مستقل؛ شهر جدید؛ شهر جدید پردیس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,289 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 708 |
||