اثبات امامت امیرالمؤمنین علی(ع) از طریق حدیث وصایت از منابع شیعه و اهل سنت و پاسخ به شبهات | ||
| پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه | ||
| مقاله 3، دوره 4، شماره 6، فروردین 1401، صفحه 51-78 اصل مقاله (808.82 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcst.2023.75831.1129 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید بخشی* 1؛ آرزو شکری2 | ||
| 1استادیار فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2فارغالتحصیل سطح ۳ حوزة علمیه خواهران (کارشناسی ارشد) رشتة تفسیر و علوم قرآن، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از ادلّة نقلی متکلمان شیعی برای اثبات امامت حضرت علی(ع) و منصوص بودن آن، «حدیث وصایت» است. این حدیث نبوی با مضمون وصیت پیامبر(ص) به امام علی(ع) دربارة امامت و جانشینی بعد از پیامبر(ص) است. حدیث مذکور با طرق و متون مختلف در مصادر متعدد اهل سنت نقل گردیدهاست که متن مشهور آن، حدیثِ «لِکُلِّ نَبِیٍّ وَصِیٌّ وَ وَارِثٌ، وَ إِنَّ علی(ع)اً وَصِیِّی وَ وَارِثِی» است. اطلاق وصایت و جایگاه وصیتکننده، بیانگر معنای جانشینی علی(ع) در مقام رهبری امت اسلامی بعد از پیامبر(ص) است. در این مقاله، برآنیم که ابتدا اسانید و طرق حدیث را استقصاء نموده، سپس محتوا را از نظر گونههای محتوایی، دلالت آنها بر امامت حضرت علی(ع) را بررسی کنیم و به شبهات موجود پاسخ دهیم. در این تحقیق، ابتدا دادهها را در این زمینه به روش کتابخانهای جمعآوری نمودهایم و با مراجعه به منابع معتبر اهل سنت و نیز با تفکیک ادله از نظر سندی و دلالی، به تحلیل محتوا و پاسخ به شبهات پرداختهایم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حدیث نبوی؛ وصایت؛ جانشینی؛ نصوص امامت؛ علی(ع) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,145 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,161 |
||