اعتبار شرط آزادی برای انحراف از مسیر در قراردادهای حملونقل دریایی: حقوق ایران، انگلستان و آمریکا | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| مقاله 7، دوره 11، شماره 43، تابستان 1402، صفحه 219-250 اصل مقاله (656.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2023.66957.2659 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا آقایی* 1؛ طیبه صاحب* 2 | ||
| 1سارا آقایی، دانشجو دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران، | ||
| 2استادیار گروه حقوق مالکیت فکری، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از تعهدات متصدیحمل در قراردادهای حمل ونقل دریایی طی نمودن مسیر قراردادی یا مسیر مناسب است که تخلف از آن میتواند متصدیحمل را از برخی حقوق قراردادی خود محروم نماید. شرط آزادی در انحراف از مسیر به عنوان یک راهکار حقوقی برای خنثی نمودن آثار انحراف کشتی از مسیر به نفع متصدیان حملونقل در قرارداد گنجانده میشود. شرط مذکور در حقوق انگلستان و نیز آمریکا به عنوان یک شرط صحیح شناخته شده است اما در حقوق ایران به دلیل شکل نگرفتن رویه قضایی و اختلاف در دیدگاههای حقوقی راجع به این دسته از شروط، اعتبار شرط همچنین حدود اجرای آن محل مناقشه است. در این مقاله با تمسک به قواعد عمومی قراردادها و اصول تفسیری شناخته شده، میتوان شرط آزادی در انحراف از مسیر را در حقوق ایران از طریق توافق طرفین در قرارداد، صحیح قلمداد نمود. معقول بودن انحراف از مسیر معیاری است که از سوی محاکم به منظور محدود نمودن قلمرو اعمال شرط به کار گرفته میشود. این پژوهش با روش تحلیلی- توصیفی و با استفاده از دادههای کتابخانهای به تبیین موضوع پژوهش پرداخته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شرط آزادی؛ انحراف نامعقول؛ مسیر مناسب؛ قرارداد حملونقل دریایی؛ تعهد متصدیحمل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 881 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 597 |
||