معناشناسی ساختاری واژه «خیر» در قرآن کریم | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 9، دوره 14، شماره 46، بهار 1402، صفحه 221-244 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2023.64589.1767 | ||
| نویسندگان | ||
| فتحیه فتاحی زاده1؛ فرشته مرزبان* 2 | ||
| 1استاد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| معناشناسی ساختاری «خیر» در قرآن کریم با تبیین معانی مرتبط با خیر از میان شبکهی گسترده به کشف روابط مفهومی «خیر» میپردازد. پژوهش حاضر بر مبنای روابط همنشین و جانشین با رویکرد ساختگرا به تحلیل معنایی واژگانی درصدد کشف مؤلفههای معنایی «خیر» در قرآن میباشد. سؤال اصلی پژوهش این است که کاربرد واژه «خیر» در قرآن کریم بر اساس روش معناشناسی ساختاری ازنظر مصداقی و مفهومی به چه مؤلفههایی برمیگردد. پژوهش حاضر بر اساس روش معناشناسی ساختاری به توصیف مفهوم «خیر» در قرآن کریم پرداخته است. ماده «خیر» در 196 آیه قرآن کریم به صورتهای مختلف آمده است. بروز و ظهور خارجی بهویژه در مقام فعل، فیوضات لایتناهی خیر مطلق اعم از مادی و معنوی، باور قلبی، رغبت، پراکنده شدن، دست زدن، یافتن و چسبیدن، مؤلفههای معنایی «خیر» از طریق روابط همنشین هستند و در محور جانشینی تبعیت محض در علم و عمل، بازگشت بهسوی منبع اصلی خیرات، فعل خیر شناختهشده عقل یا شرع، گسترش دادن، بازدارندگی نفس از انحراف، تمایل و رغبت، آشکار شدن خلوص انسان، تجسّم اعمال در قیامت را شامل میشود. با توجه به نتایج بهدستآمده جانشینی برای «خیر» کشف نشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن؛ خیر؛ معناشناسی ساختاری؛ روابط همنشین و جانشین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,230 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 561 |
||