شواهدی بر «اصالت ماهیت» نزد غیاثالدین منصور دشتکی از دیدگاه ملاصدرا | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 1، دوره 19، شماره 75، پاییز 1402، صفحه 1-20 اصل مقاله (587.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2023.64576.2032 | ||
| نویسنده | ||
| معصومه اسماعیلی* | ||
| استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید مطهری | ||
| چکیده | ||
| ملاصدرا «اصالت وجود» را بهعنوان مبنای حکمت متعالیه با ادلّه محکم اثبات نمود و با بررسی حکمای پیش از خود، مشائیان را قائل به اصالت وجود و اشراقیان را اصالت ماهوی نامید. هرچند نزد حکمای متقدّم مسئله اصالت وجود یا ماهیت بدینگونه مطرح نبوده، لکن با بررسی آثار و عبارات ایشان میتوان یکی از طرفین مسئله را به آنان نسبت داد. این پژوهش در پی یافتن نظر «غیاثالدین منصور دشتکی» در این باب است. با تدقیق در نصوص و عبارات وی به روش توصیفی – تحلیلی بر مبنای حکمت صدرایی؛ ضمن ارائه شواهدی متقن اعتقاد به «اصالت ماهیت» نزد غیاثالدین منصور قابلبرداشت است؛ شواهد مذکور به فراخور این تحقیق ارائه و مدعا تبیین خواهد شد. غیاثالدین مفهوم «وجود» را جزء معقولات ثانی اعتباری و زائد بر ماهیت دانسته، تحقق هرگونه فرد و مصداق خارجی را برای آن انکار نموده است. وی بر همین اساس قائل به تشکیک در ماهیت، مجعولیت آن، تقدّم و تأخر بالتجوهر و وجود بالذات کلّی طبیعی در خارج شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| غیاثالدین منصور دشتکی؛ ملّاصدرا؛ وجود؛ موجود؛ ماهیت؛ اصالت؛ معقول ثانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 785 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 453 |
||