بازتحلیل ماهیت رأی اعتماد در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران در مصاف با فرآیند تأیید انتصابات | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 7، دوره 26، شماره 83، تابستان 1403، صفحه 215-246 اصل مقاله (835.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2024.74722.2920 | ||
| نویسنده | ||
| سیده زهرا سعید* | ||
| دانش آموخته دکتری حقوق عمومی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| به موجب اصول ۸۷ و ۱۳۳ قانون اساسی، لازم است که رئیس جمهور از مجلس شورای اسلامی برای وزرای خود رأی اعتماد بگیرد. در صورت تغییر نمایندگان مجلس شورای اسلامی در میانه راه دولت، نیاز به تجدید اخذ رای اعتماد برای وزرا نیست. اخذ رای اعتماد برای وزا به صورت فردی و ناظر بر شایستگیها و سوابق شغلی صورت میگیرد و قواعد اساسی ضامن همسویی سیاسی دولت با مجلس نیست. در صورتی که رئیس جمهور نتواند برای وزرای خود از مجلس رأی اعتماد بگیرد، در اصلِ استقرار دولت خللی وارد نمیشود و تنها روند شکلگیری دولت با تأخیر صورت میگیرد و امکان انحلال پارلمان وجود ندارد. مقایسه این موارد با قالب، زمینه سیاسی و اثر عدم أخذ رأی اعتماد در نظامهای پارلمانی و نیمهریاستی نشان از تفاوت رأی اعتماد در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران با مشترک لفظی خود در نظامهای پارلمانی دارد. در مقابل به نظر میرسد که رأی اعتماد در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران با نهاد حقوقی فرآیند تأیید انتصابات در نظامهای ریاستی شباهت بیشتری دارد. مطابقت رأی اعتماد در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران با عناصر سهگانه موجود در دو نهاد حقوقی مزبور، فرضیه فوق را ثابت میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رای اعتماد؛ فرآیند تایید انتصابات؛ انحلال پارلمان؛ شکلگیری دولت؛ زمینه سیاسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,811 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,112 |
||