تحلیل ارتباط قضا و قدر با بداء از نگاه فریقین | ||
| پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه | ||
| مقاله 12، دوره 4، شماره 7، مهر 1402، صفحه 231-254 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcst.2024.77574.1146 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید خدادادی* 1؛ محمد علی رضایی چراتی2؛ مجتبی قراباغی3؛ سعید محمد پور4 | ||
| 1دانش آموخته سطح 4 حوزه علمیه قم. استادیار دانشگاه لرستان | ||
| 2استاد حوزه علمیه .و دانش آموخته سطح ۴ حوزه علمیه قم | ||
| 3فارغ التحصیل سطح 4 حوزه علمیه قم(دکتری)، فقه و حقوق استاد سطوح عالی حوزه قم | ||
| 4دکترای الهیات دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مهمترین بحثهای کلامی مسئله قضا و قدر علمی و ناسازگاری آن با بداء است. برخی از علمای عامه بر این باور هستند که هرگز تغییری در قضا و قدر الهی ایجاد نمیشود، زیرا این امر را با علم خداوند مغایر میدانند. در مقابل این گروه، امامیه معتقد به تغییر قضا و قدر الهی هستند، زیرا ازنظر آنان قضا و قدر بر دو قسم است: قضا و قدر حتمی؛ قضا و قدر مشروط؛ بنابراین آنچه امامیه به آن معتقد است، تغییر قضا و قدر مشروط از جانب خداوند است که با آموزه بداء یا تغییر سرنوشت نیز سازگار است. ازآنجاییکه در بین متکلمین مسلمان، درباره آموزه بداء و ارتباط آن با قضا و قدر الهی، اختلافنظر وجود دارد، ازاینرو در نوشتار حاضر به بررسی دیدگاه فریقین در این مسئله پرداخته شده است. روش این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است و بر اساس آن نشان داده شده است که رویکرد علمای اهل سنت به این مسئله یکسان نیست. بعضی از آنان با تأکید بر معنای لغوی بداء، آن را در مقابل قضا و قدر میدانند و گروهی دیگر از علمای اهل سنت مانند امامیه قضا و قدر را به دو قسم حتمی و غیر حتمی تقسیم میکنند. بر مبنای این دیدگاه بداء در قسم غیر حتمی رخ دهد و مؤیداتی برای آن در آیات و روایات وجود دارد | ||
| کلیدواژهها | ||
| قضا؛ قدر؛ بداء؛ اهل سنت؛ شیعه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,997 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 606 |
||