بررسی علل و روند همگرایی اسرائیل و اعراب و پیامدهای امنیتی آن برای ایران | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 14، شماره 53 - شماره پیاپی 83، تابستان 1404، صفحه 99-144 اصل مقاله (1.77 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2024.78104.3375 | ||
| نویسندگان | ||
| اردشیر نوریان1؛ امیر قیاسی* 2 | ||
| 1استادیار گروه روابط بینالملل دانشگاه تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| از زمان تأسیس اسرائیل، طیفی از رخدادها نظیر جنگ، منازعه، اتحاد و ائتلاف گرفته تا آتشبس، مذاکرات و توافقنامههای متعدد صلح دو یا چندجانبه و در نهایت وابستگی متقابل و همگرایی به روابط اسرائیل و اعراب شکل داده است. بررسی عمیق این رخدادها فرایندی از منازعه و جنگ به صلح و همگرایی را متجلی میسازد، روندی حائز اهمیت که دیدگاههای بسیاری از اندیشمندان روابط بینالملل و سیاستمداران را به چالش کشیده است. بنابراین با توجه به درهم تنیدگی و پیچیدگی روابط بینالدولی در خاورمیانه، پاسخ به سه مسأله علل همگرایی، چگونگی همگرایی و چیستی پیامدهای امنیتی همگرایی اسرائیل و اعراب برای ایران بسیار مهم و نیازمند بررسی علمی است که محورهای اصلی این پژوهش را نیز شکل داده است. نتایج حاصل از این پژوهش که براساس رویکردی تحلیلی ـ تبیینی و با اتکاء بر روش تحلیل روند انجام شده است، نشان میدهد که عوامل سه وجهی محدودیتهای راهبردی اسرائیل، الزامات و خواست کشورهای عربی و الزامات مشترک، صلح و همگرایی بین دو طرف را به صورت همزمان ایجاد کرده است. فرایند همگرایی به صورت تدریجی، چندبعدی، رسمی، عمیق و چندسطحی توسعه و تکامل یافته است که مهمترین پیامدهای امنیتی آن برای ایران تضعیف جبهه مقاومت به رهبری ایران، محاصره و موازنه تهدید ایران و بازتعریف ساختار امنیتی منطقه و تضعیف نقش ایران در این ساختار بوده است.. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسرائیل؛ اعراب؛ نوکارکردگرایی؛ صلح؛ همگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 19,219 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,113 |
||