جنسیت و توسعه در کشورهای اسلامی نفتی و بدون نفت | ||
| برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی | ||
| مقاله 4، دوره 6، شماره 23، 1394، صفحه 123-150 اصل مقاله (1019.35 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjsd.2015.1748 | ||
| نویسندگان | ||
| سوسن باستانی1؛ مرضیه موسوی2؛ فاطمه حسین پور3 | ||
| 1دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا. | ||
| 2استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا | ||
| 3کارشناسارشد مطالعات زنان، دانشگاه الزهرا. | ||
| چکیده | ||
| نگارندگان این مقاله در پی آناند که با بررسی شاخص توسعة جنسیتی و توانمندسازی جنسیتی تصویر روشنی از وضعیت زنان کشورهای اسلامی با توجه به برخورداری از منابع طبیعی همچون نفت و گاز نشان دهند. مبنای نظری پژوهش را نظریة دولت رانتی و رویکرد توانمندسازی زنان تشکیل میدهد. بر اساس یافتههای پژوهش، موقعیت زنان در تمامی کشورهای اسلامی طی سالهای 1996 تا 2009 از نظر بهداشتی و آموزشی بهبود یافته است؛ اما از نظر اقتصادی و سیاسی تغییرات مهمی صورت نگرفته است. در مؤلفههای بهداشتی، آموزشی، اقتصادی و سیاسی تفاوت معناداری بین کشورهای اسلامی نفتی و کشورهای اسلامی بدون نفت وجود دارد؛ در مؤلفههای بهداشتی و آموزشی کشورهای نفتی عملکرد بهتری نسبت به کشورهای اسلامی بدون نفت داشتهاند. زنان در کشورهای اسلامی نفتی نسبت به کشورهای اسلامی بدون نفت، نرخ مشارکت کمتری در عرصههای اقتصادی و سیاسی داشتهاند. نابرابری بهویژه در حوزههای اقتصادی و سیاسی در کشورهای اسلامی همچنان چشمگیر است و این نابرابری جنسیتی به کاهش بیشتر مشارکت زنان میانجامد. رفع این نابرابریها از طریق نهادینه کردن نگرشهای جنسیتی در برنامههای توسعه امکانپذیر خواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زنان؛ کشورهای اسلامی نفتی و بدون نفت؛ توسعة جنسیتی؛ توانمندسازی جنسیتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,271 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,416 |
||