تأثیر تئوری های واقعگرایانه روابط بین الملل برتوسعه حقوق بین الملل | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 4، دوره 17، شماره 48، 1394، صفحه 69-95 اصل مقاله (330.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2015.1755 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی فیروزآبادیان* 1؛ محمود جلالی2؛ لیلی رئیسی1 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) | ||
| 2دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| هدف این مقاله بررسی تأثیر تئوریهای واقعگرایانه روابط بینالملل بر گسترش حقوق بین الملل است. واقعگرایان به دلیل وجود آنارشی در نظام بینالملل، به جای قانون، بر قدرت تأکید دارند. به همین دلیل رابطۀ بین قدرت و قانون را رابطهای تقابلی در نظر می گیرند . ولی پژوهش حاضر در پی اثبات این فرضیه است که قدرت، موجد و حامی قواعد حقوقی بین الملل است . از بدو تشکیل حاکمیت کشورها، بهتدریج قواعدی برای نظم بخشیدن به روابط بین دولت ها شکل گرفت. پسازآن قدرتهای بزرگ مدیریت روابط بینالملل را به دست گرفتند. تاریخ روابط بین الملل نیز گویای آن است که در دورههای موسوم به ثبات هژمونیک، اگرچه هژمون از قواعد حقوق بینالملل در راستای منافع خود بهره برده، ولی برای حفظ ثبات و امنیت بین المللی، مهم ترین حامی قواعد حقوق بینالملل بوده است . این مقاله با روش توصیفی – تحلیلی، از منظری تاریخی نقش قدرت را در پیشبرد حقوق بینالملل بررسی می نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق بین الملل؛ تئوری واقعگرایانه روابط بین الملل؛ موازنۀ قدرت؛ دولت هژمون؛ سیستم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,351 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,231 |
||