ارزیابی نظریه «نجات در پرتو تمسک به عترت و صحابه»، نقدی بر دیدگاه فخر رازی | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 3، دوره 15، شماره 49، پاییز 1403، صفحه 83-108 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2024.76440.1978 | ||
| نویسنده | ||
| حامد دژآباد* | ||
| استادیار پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| برخی از مفسران اهل سنت سعی نمودهاند ضمن داخل نمودن محبت صحابه در کنار محبت اهلبیت (ع)، با طرح ادعاهایی فقط اهل سنت را اهل نجات معرفی نمایند. فخر رازی بعد از ذکر روایاتی در فضایل اهلبیت (ع) و لزوم محبت به ایشان با استناد به حدیث «سفینه نوح» و حدیث «اصحابی کالنجوم» ادعا میکند که برای رهایی از امواج شبهات و شهوات علاوه بر سفینه مطمئن، محتاج به راهنمایی ستارگان درخشان نیز هستیم و اهل سنت چون بر سفینه اهلبیت (ع) قرارگرفته و چشم به ستارگان صحابه دوختهاند، اهل نجات و سعادت دنیوی و اخروی هستند. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی با تأکید بر آیاتی که درباره ویژگیهای سفینه و ماجرای طوفان نوح صحبت میکند درصدد رد ادعای فخر رازی است و نتیجه میگیرد که با توجه به اوصافی که در قرآن کریم برای سفینه نوح ذکرشده و نیز نظر به عدم اعتبار سندی و دلالی روایت «اصحابی کالنجوم» تمسک واقعی به اهلبیت (ع)، موجب نجات و عدم آن، مساوی با هلاکت میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سفینه نوح؛ اصحابی کالنجوم؛ اهلبیت (ع)؛ فخر رازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 614 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 299 |
||