| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,262 |
| تعداد مقالات | 18,632 |
| تعداد مشاهده مقاله | 57,740,980 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,559,334 |
سلامت دیجیتال در نظام جامع ارتباطات سلامت در ایران | ||
| مطالعات رسانههای نوین | ||
| مقاله 1، دوره 11، شماره 42، تیر 1404، صفحه 26-1 اصل مقاله (421.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/nms.2024.81833.1755 | ||
| نویسندگان | ||
| فرزانه کوهی1؛ سیدعلی رحمانزاده* 2؛ علی اصغر کیاء3؛ سیدرضا نقیب السادات4 | ||
| 1دکتری تخصصی علوم ارتباطات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران | ||
| 3استاد گروه روزنامه نگاری، دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 4استاد گروه روابط عمومی، دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| توسعه فناوریهای نوین، سلامت دیجیتال را به رویکردی مؤثر در بهبود ارتباطات و خدمات سلامت تبدیل کرده است. این پژوهش باهدف شناسایی مؤلفهها و عناصر سلامت دیجیتال در نظام جامع ارتباطات سلامت در ایران، با بهرهگیری از نظریه اشاعه نوآوری «راجرز»، به تحلیل وضعیت موجود سلامت دیجیتال در کشور پرداخته است. روش تحقیق بر مبنای تحلیل SWOT و با استفاده از نمونهگیری نااحتمالی هدفمند از میان خبرگان حوزه سلامت و ارتباطات انجام شد. یافتهها نشان میدهد که وجود سامانههای ملی سلامت، بهرهگیری از هوش مصنوعی و استقبال شهروندان از خدمات آنلاین، از مهمترین نقاط قوت سلامت دیجیتال در ایران به شمار میروند. در مقابل، نبود چارچوب قانونی جامع، عدم یکپارچگی سامانهها و مقاومت ساختاری در برابر تغییرات فناورانه، ازجمله موانع اصلی اشاعه نوآوری محسوب میشوند. همچنین فرصتهایی مانند توسعه اپلیکیشنهای خودمراقبتی و گسترش رسانههای اجتماعی، در کنار تهدیدهایی همچون شکاف دیجیتال و مخاطرات امنیت سایبری، نقش تعیینکنندهای در موفقیت یا ناکامی این تحول دارند. بر اساس مراحل پنجگانه نظریه راجرز (دانش، ترغیب، تصمیم، اجرا، تثبیت)، نتایج پژوهش نشان میدهد؛ سلامت دیجیتال در ایران هنوز در مراحل آغازین پذیرش قرار دارد. برای پیشبرد این تحول، تدوین سیاستهای یکپارچه، توسعه زیرساختهای فناورانه و امنیتی، توسعه فرهنگ همکاری بینبخشی، اطلاعرسانی و آموزش هدفمند به مردم برای ارتقای سواد سلامت دیجیتال ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سلامت دیجیتال؛ نظام جامع ارتباطات سلامت؛ اشاعه نوآوری؛ سواد سلامت دیجیتال | ||
| مراجع | ||
|
منابع
خجیر، یوسف. (1403). سلامت شبکهای شده، اینستاگرامی شدن سلامت. فصلنامه مطالعات رسانههای نوین، 10(40)، 127 تا 158. https://doi.org/ 10.22054/nms.2025.82066.1758
سهیلی، فرزاد، ملکیان، نازنین. (1399). بررسی سلامت روان در نوع ارتباطات مجازی و ارائه مدل ارتباطی کاربران شبکههای اجتماعی. فصلنامه مطالعات رسانههای نوین، 6(23)، 227 تا 258. https://doi.org/10.22054/NMS.2021.53424.1001
سالمی، آزاده، خانیکی، هادی. (1404). الگوی تحلیل مسیر سواد رسانهای سلامت و ارتباط آن با مصرف رسانههای اجتماعی در تهران. فصلنامه مطالعات رسانههای نوین، 8(29)، 41 تا 74.
نوری، روح الله، خواستار حمزه، اعتضادی، محمدرضا. (1400). بررسی و ارائه مدل مفهومی ارزیابی شکاف دیجیتالی. تهران: اکتشاف و پردازش هوشمند دانش.
عیسی زاده مهدی و همکاران. (1398). بررسی ارتباط بین سواد سلامت الکترونیک و سلامت عمومی دانشجویان یک دانشگاه علوم پزشکی نظامی. تهران: علوم مراقبتی نظامی، 6(3)، 21.
دنیای، نسرین، محمدی، تیمور. (1397). نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در ارتقا سلامت فردی و اجتماعی. اولین همایش فناوری اطلاعات و ارتقاء سلامت. تهران. 761437. https://civilica.com/doc/
رضاقلی زاده، بهنام؛ عظیمنژاد، معصومه. (1399). سلامت تعاملی به واسطه شبکههای اجتماعی. مطالعات ماهواره و رسانههای جدید، زمستان (25)، 97 تا 114.
رناتا شیاوو. (1391). ارتباط در حوزه سلامت از نظریه تا اجرا (مترجمان: پیرحسین کولیوند، مرتضی جلالیفخر، محمدحسین کاوه، هادی کاظمی). تهران: میرماه.
غفاری، ایمان و همکاران. (1400). مدیریت سامانههای هوشمند ارتباطات و اطلاعات در نظام سلامت ایران. نشریه فرهنگ و ارتقای سلامت، 5(11)، 448 تا 454.
بختیاری علی آباد، محمد و همکاران. (1401). بررسی پرونده الکترونیک سلامت در ایران: الزامات قانونی و چالشهای اجرا. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس، دفتر مطالعات اجتماعی.
References
Kuo, C.-C., & Balakrishnan, P. (2013). The future of healthcare communication and promotion. NIH Public Access Author Manuscript, J Telemed Telecare, 19(4), 231–232.
Pervez, S., Dutta, P., & Singh Parihar, T. (2022). Digitalisation of health communication: History and current scenario. Specialusis Ugdymas.
Leacam, F. (2000). Les journalistes et Internet: Usages et attitudes. Construction d’un questionnaire et entrevues qualitatives de validation (Master’s thesis, Université d’Ottawa, Ottawa, Canada). Bibliothèque nationale du Canada.
Khojir, Y. (1403). Networked health: Instagramming of health. Quarterly Journal of New Media Studies, 10(40), 127-158. https://doi.org/10.22054/nms.2025.82066.1758 [In Persian]
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,785 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 287 |
||