الگوی ترکیبی نادرشاه برای ایجاد مشروعیت خاندان افشاری در عصر پساصفوی | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 14، شماره 54 - شماره پیاپی 84، پاییز 1404، صفحه 181-220 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2024.80115.3416 | ||
| نویسنده | ||
| رضا صحت منش* | ||
| دانشیار گروه تاریخ دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران | ||
| چکیده | ||
| سقوط اصفهان و پایان حکومت صفوی، موجب طرح الگوهای تازهای برای به دست آوردن حکومت در ایران شد. ملک محمود سیستانی تبار کیانی را پیش کشید و افغان ها، حکومت استکفایی به نیابت از خلافت عثمانی را مطرح کردند. به علاوه الگوی صفوی مبنی بر نیابت از امامان معصوم (ع)، کماکان پابرجا بود. در میان مدعیان اما، نادر افشار به حکومت رسید و به مدت 23 سال در رأس قدرت بود. نگارنده در پژوهش پیشرو قصد دارد با روش تحلیلی و استفاده از منابع اصلی عصر افشاریه، تلاشهای نادر را در این زمینه بکاود و به این پرسش پاسخ دهد که نادرشاه افشار برای کسب قدرت و ایجاد مبانی مشروعیت از چه الگوهایی استفاده کرد؟ با بررسی و تحلیل داده ها، آشکار شد که نادر در پی صفوی زدایی و زدودن میراث صفوی در ایران بود. شاهان متأخر صفوی با فرورفتن در تَشرُع و تأکید بر نیابت از امام معصوم (ع)، وظایف شاهی را تغییر داده بودند. از اینرو نادرشاه با الگوبرداری از تیمور گورکانی و تلفیق سنن ترکمان و ایرانی، مشروعیت سنتی پیشاصفوی را احیاء کرد. بدین ترتیب چهره شاه ترمیم و بر رزم آوری سلطان تأکید شد. در این روند، سپاهیان بر روحانیون، سنیان بر شیعیان و غیرایرانیان بر رعایای ایرانی برتری یافتند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نادرشاه؛ تیمور گورکانی؛ مشروعیت؛ سپاه؛ سنن ترکمان؛ سنت ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 17,607 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,071 |
||