شاخصهای مهم زبان حماسی شعر مشروطه در سرودههای بهار، فرّخی یزدی و عارف قزوینی | ||
| متن پژوهی ادبی | ||
| مقاله 10، دوره 30، شماره 108، تابستان 1405، صفحه 129-161 اصل مقاله (994.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ltr.2024.77682.3798 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه حاجی رحیمی* ؛ سلمان رحیمی | ||
| گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ زبان، ادبیات و فرهنگ‌شناسی، دانشگاه مجازی المصطفی (ص)، قم، قم، ایران؛ | ||
| چکیده | ||
| شعر مشروطه انگیزشی است و سعی میکند با دمیدن روح حماسی به جامعه، مردمان را به انقلاب دعوت کند. در این انقلاب، شعر و مشخّصاً عنصر زبان آن نقش بسیار تأثیرگذاری در دمیدن روحیّه حماسی به جامعه دارد. مقاله حاضر درصدد است با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی بر پایة داده‌‌های کتابخانه‌ای، میزان توجه به مؤلفه‌های حماسی زبان در شعر ملک‌الشعرای بهار، فرّخی یزدی و عارف قزوینی را با توجه به «الگوی بررسی زبان حماسی» مورد توّجه قرار دهد و در پی پاسخ به این پرسش است که مهم‌ترین مشخّصه و ویژگی زبانی شعر این شاعران و جایگاه آن‌ها در شعر حماسی عصر مشروطه چیست؟ یافته‌‌های تحقیق نشان می‌دهد شاعران نام‌برده، توجه ویژه‌ای به شاخصه‌ها و عناصر حماسی زبان داشته‌اند. بهرغم دگرگونی‌های بوجود آمده، در عناصر زبانی شعر حماسی، ارزش‌های ملّی جایگاه خویش را حفظ کرده‌اند. حماسه از قدیمی‌ترین انواع شعر است که سرایش آن نیاز به روحیه و زبانی حماسی دارد. عواملی که در حماسی‌کردن زبان دخیل‌اند، عبارت‌‌است از: داشتن روحیۀ حماسی، باستان‌گرایی نحوی و واژگانی، موسیقی حروف و واژه‌ها که با قرارگرفتن در کنار یکدیگر مفاهیم خاص را به خواننده القا میکند و اغراق و غلو که ذاتی حماسه است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| شعر مشروطه؛ زبان حماسی؛ بهار؛ فرّخی یزدی؛ عارف قزوینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 624 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 248 |
||