اَغراض لفظی و معنایی جملات معترضه در تاریخ جهانگشای جوینی1 | ||
| متن پژوهی ادبی | ||
| مقاله 13، دوره 30، شماره 108، تابستان 1405، صفحه 224-251 اصل مقاله (1.02 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ltr.2025.80692.3871 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب رضاپور* 1؛ منوچهر تشکری2؛ محمدجواد روستازاده3 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران؛ | ||
| 2گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| 3گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| جملۀ اعتراضی و یا جملۀ معترضه، از موضوعات مشترک دستور زبان و علم معانی است که با محدودکردن تعریف آن به مواردی چون حشو، دعا و نفرین در اغلب کتابهای دستور، از اهمیّت این موضوع کاسته شدهاست. ازسویی استفادۀ فراوان از جملات معترضه از ویژگیهای نثر فنّی و کاربرد آنها در تاریخ جهانگشای جوینی، به عنوان یکی از نمونههای اعلای نثر فنّی، گسترده است. بهعلاوه این جملات در تاریخ جهانگشا تنها برای نفرین و دعا به کار نمیروند؛ بلکه نویسنده از آنها درجهت تبیین دیدگاهها و اندیشههایش و حتّی بیان اطّلاعات مهمّ تاریخی بهره میبرد؛ بهگونهایکه برخلاف باور رایج، حذف آنها موجب تباهی پیکرۀ کلام از لحاظ معنایی میشود و خواننده از پارهای اَغراض مؤلّف بازمیماند. در این پژوهش که به بررسی اغراض لفظی و معنایی جملات معترضه در تاریخ جهانگشا پرداخته میشود، منابع اطّلاعات بهصورت کتابخانهای گردآوری شده و نگارندگان بهشیوۀ توصیفی- تحلیلی به بررسی و تحلیل اغراض لفظی و معنایی مذکور و تأثیرشان در تبیین گفتمان جوینی، پرداختهاند. نتیجۀ پژوهش، نشان میدهد که جملات معترضه در تکمیل معنا و بیان اغراض و اندیشههای نویسنده درمورد وقایع تاریخی حملۀ مغول، نقش اساسی ایفا میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عطاملک جوینی؛ تاریخ جهانگشا؛ جملۀ معترضه؛ تکمیل معنا؛ بیان اغراض نویسنده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 482 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 124 |
||