مطالعه مقایسهای دیپلماسی عمومی ایران و چین در عراق و لبنان (2010-2023) | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 14، شماره 53 - شماره پیاپی 83، تابستان 1404، صفحه 221-256 اصل مقاله (1.59 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2025.79088.3397 | ||
| نویسندگان | ||
| آزیتا صالحی1؛ نوذر شفیعی* 2؛ شهروز ابراهیمی2؛ سعید وثوقی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری روابط بینالملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشیار روابط بینالملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| ایران و چین بهعنوان دو قدرت تاثیرگذار در منطقه خاورمیانه تلاش میکنند از طریق دیپلماسی عمومی نفوذ خود را افزایش دهند. نفوذ این دو بهویژه در عراق و لبنان قابل توجه است. پرسش این است که چه تفاوتها و شباهتهایی در دیپلماسی عمومی ایران و چین جهت نفوذ در عراق و لبنان وجود دارد؟ فرضیه مقاله که به روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده آن است که ایران با تاکید بر پیوندهای تاریخی و مذهبی آنهم با حمایت از گروههای سیاسی و اجتماعی در لبنان و عراق نفوذ خود را تقویت کرده است. این در حالی است که چین ضمن بهرهگیری از ابزارهای فرهنگی، از ابزارهای اقتصادی (پروژههای زیرساختی و سرمایهگذاری) آنهم از طریق دولتهای عراق و لبنان به دنبال نفوذ خود بوده است. بهعبارت دیگر تفاوت و تشابه دو کشور در ابزارها و شیوه نفوذ است. یافتههای پژوهش نشان داد دیپلماسی عمومی یکی از ابزارهای رایج در سیاست خارجی کشورها است و هر کشوری سعی میکند بر اساس مزیتهای نسبی خود برای نفوذ از آن استفاده کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیپلماسی عمومی؛ قدرت نرم؛ ایران؛ چین؛ لبنان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 14,543 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,251 |
||