مطالعه تطبیقی روسپی گری و راهکارهای کاهش آن با تاکید بر ایران | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 5، دوره 31، شماره 105، تابستان 1403، صفحه 155-201 اصل مقاله (650.42 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2024.81660.2827 | ||
| نویسندگان | ||
| داوود پرچمی* 1؛ فاطمه درخشان2 | ||
| 1استادیار جامعهشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار جامعهشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| روسپی گری یکی از مهمترین آسیب های اجتماعی در تمام جوامع است که وجوه مختلفی دارد و عوامل زیادی بر آن تاثیرگذار است. غالباً در حوزه ارائه راهکار تلاش میشود که سیاستگذاری ها جهت رفع و از بین بردن عوامل موجبه آن باشد که از محیط و زمینه های زیستی و روانی شخص تا ساختارهای کلان اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی جامعه را دربرمی گیرد. در این مطالعه با روش تطبیقی و با محوریت نظریه نظم اجتماعی سرمایه محور به بررسی تجربیات برخی کشورها (مدل نوردیک، آفریقای جنوبی و هند) که تا حدودی در کنترل این پدیده موفق بودهاند، پرداخته و در پی دستیابی راهکارهای کاهش این آسیب هستیم. مولفههای سرمایه محور شامل افزایش سرمایه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی از طریق اصلاح ساختارهای اقتصادی، حقوقی و اجتماعی می باشد. تجربه کشورهای منتخب نشان می دهد که امروزه در اکثر جوامع به ویژه جوامع غربی نگاه آسیب شناسانه به روسپیگری وجود دارد. بر این اساس دولت ها با کمک سازمان های غیردولتی و مردمی تلاش دارند که این پدیده را از طریق اعمال سیاست های حقوقی، قضائی و توانمندسازی زنان آسیب پذیر در حوزههای مختلف روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی به کنترل روسپیگری با تمرکز بر کاهش تقاضا بپردازند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روسپیگری؛ نظم؛ سیاست سرمایه محور؛ توانمندسازی؛ مطالعه تطبیقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 965 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 370 |
||