تحلیلی بر وحی زبانی با تکیه بر رویکرد زبانشناسی در قرآن کریم | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 9، دوره 16، شماره 51، مهر 1404، صفحه 231-260 اصل مقاله (1.39 M) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2024.75323.1953 | ||
| نویسنده | ||
| مریم علیزاده* | ||
| استادیار و عضو هیأت علمی، گروه قرآن و منابع اسلامی، دانشکده معارف و اندیشه اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ماهیت وحی در قرآن کریم یکی از مباحث چالشی متفکران مسلمان محسوب میگردد. هرچند انکار وحی زبانی از همان نزول قرآن کریم مطرح بوده اما اکنون به دلیل وجود تفکر تجربه نبوی در پیامبر (ص) پررنگتر شده است. برخی از نواندیشان عصر حاضر معتقدند با تکیه بر مباحث زبانشناسی، قرآن باید گوینده انسانی داشته باشد و از سوی دیگر دلیل برای اثبات زبانی بودن وحی از سوی پیامبر (ص) وجود ندارد. درحالیکه با مراجعه به مباحث زبانشناسی قرآن و همچنین دلایل قرآنی متعدد میتوان ثابت نمود که وحی قرآنی یک وحی زبانی بوده است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی به بررسی ادله اثبات وحی زبانی با رویکرد زبانشناسی قرآن میپردازد. دستاورد حاصل از این پژوهش نشان میدهد بر اساس مباحث زبانشناسی و تأکید بر وجود متکلم و ویژگیهای مخاطب همچنین دلایل متعدد قرآنی میتوان وحی زبانی در قرآن را اثبات نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وحی زبانی؛ قرآن کریم؛ زبانشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 582 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 213 |
||