خوانش گفتمان ساختارشکنانه حضرت ابراهیم (ع) در قرآن کریم | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 2، دوره 16، شماره 51، مهر 1404، صفحه 31-58 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2024.79597.2031 | ||
| نویسندگان | ||
| عزت ملا ابراهیمی* 1؛ محمدصالح کرمی2 | ||
| 1استاد دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناس ارشد دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تعمق معنا و وصول به مدلولات اثر ادبی از طریق دالها و علائم روساخت موجود در متن، همواره از مهمترین دغدغهها و مسائل پیش روی ناقد در نقد ادبی بوده است. تحلیل گفتمان تلاش خود را بهوسیله رویکردها و شاخههای گوناگون، در گرهگشایی پیوند دوسویه زبان و جامعه بکار میگیرد و در پس متون و لایههای پنهان آن، به بررسی ایدئولوژی مؤلف میپردازد. از مشهورترین نظریههای حوزه گفتمانکاوی، رویکرد انتقادی نورمن فرکلاف است که میکوشد ضمن بیان ارتباط میان ملاکهای درونی و برونی متن، قدرت حاکم بر جامعهای را که متن در آن شکل گرفته است، با سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین موردبررسی قرار دهد. بر این اساس پژوهش حاضر درصدد است با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی داستان حضرت ابراهیم (ع) را بر پایۀ نظریۀ گفتمان انتقادی فرکلاف در سطوح سهگانه تحلیل و ارزیابی کند. برآیند پژوهش نشان میدهد که گفتمان ساختارشکنانه حضرت ابراهیم (ع) در آیات قرآنی، در راستای القای پیام تربیتی سازندهای برای انسانها بوده است. بهعنوانمثال آنجا که حضرت صبر و استقامت خود را در برابر امتحانات الهی به تصویر میکشد و در راه هدایت مردم در معرض تهدید و آسیب قرار میگیرد، همگی نمونههایی از پیام ارزندۀ یک واقعیت تربیتی است که برای عبرت و هوشیاری خوانشگران ارائه شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن کریم؛ گفتمان انتقادی؛ حضرت ابراهیم (ع)؛ فرکلاف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 601 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 192 |
||