حق بر آموزش جنسی کودکان و نوجوانان؛ نگاهی به اسناد بینالمللی و ایران | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 27، شماره 88، پاییز 1404، صفحه 231-262 اصل مقاله (1.82 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2025.80630.3012 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا عامری* 1؛ احمد خسروی2؛ معصومه عامری3 | ||
| 1استادیار گروه حقوق عمومی دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران | ||
| 3استادیار گروه حقوق مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| حق بر آموزش جنسی هم یک حق اجتنابناپذیر برای حفظ کرامت انسانی، استقلال و ارزشمندی فردی است و هم یک حق ضروری برای تحقق و بهرهمندی از دیگر حقوق ازجمله حق بر سلامت. تحقق شایسته این حق بر عهده مکلفانی است که میبایست برای بهرهمندی افراد از آن تعهداتی را انجام دهند. از جمله والدین که نقش اساسی در این زمینه دارند. اما مسئولیت اصلی در این خصوص بهعنوان بُعدی از حق بر آموزش، بر عهده دولت است. یافتههای این پژوهش که به روش تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای صورت گرفته است نشان میدهد در ایران، اغلب مقررات موجود در این حوزه معطوف به مسئولیت دولت در ارائه آموزشهای عمومی نوجوانان و جوانان در مورد خانواده است و به ندرت از آموزش جنسی بهصورت خاص سخن رفته است. با توجه به ظرافتها و ابعاد پیچیده متعدد در ارائه این آموزشها، ضروری به نظر میرسد دولت با بهرهگیری از سازوکارهای مختلف در دو عرصه گفتمانسازی و توانمندسازی عملیاتی به این مسئله مهم ورود جدی کند. در گفتمانسازی باید توسعه مقرراتگذاری و وضع استانداردهای شفاف برای آموزش جنسی توسط نهادهای ذیربط و تمرکز بر تدوین برنامههای آموزش رسمی مورد توجه قرار گیرد و در توانمندسازی عملیاتی ضروریست تا تخصیص منابع برای آموزش و حمایت از آموزش دهندگان و نیز طراحی و اجرای اقدامات پاسخگومحور سازنده برای ارزیابی و تعدیل برنامههای آموزش جنسی اجرایی شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش جنسی؛ سواد جنسی؛ حق بر سلامت؛ حق بر آموزش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,621 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 363 |
||