رابطه وظیفهشناسی و پیشرفت تحصیلی ریاضی با میانجیگری هوش هیجانی: تعیین نقش تعدیل گر نیاز به خودمختاری | ||
| فصلنامه روان شناسی تربیتی | ||
| مقاله 8، دوره 21، شماره 75، بهار 1404، صفحه 233-258 اصل مقاله (1.67 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jep.2024.73112.3820 | ||
| نویسندگان | ||
| محدثه بخشیپور1؛ سیاوش طالع پسند* 2 | ||
| 1دانشجوی ارشد رشته روانشناسی تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. | ||
| 2استاد گروه آموزشی علوم تربیتی آموزشوپرورش کودکان استثنایی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش بررسی رابطه وظیفهشناسی و پیشرفت تحصیلی ریاضی با میانجیگری هوش هیجانی و نقش تعدیل گری نیاز به خودمختاری بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری این پژوهش کلیهی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه اول منطقه 14 تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بودند (8858 = N). از روش نمونهگیری داوطلبانه استفاده شد. همه آنها پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو (1985)، هوش هیجانی شرینگ (1999)، نیاز به خودمختاری گاردیا و همکاران (2000) و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (1994) را تکمیل کردند. فرضیهها با مدل تحلیل مسیر و تحلیل فرآیند شرطی آزمون شدند. یافتهها نشان داد که وظیفهشناسی بر هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی ریاضی اثر ساختاری مستقیم داشت. هوش هیجانی بر پیشرفت تحصیلی ریاضی اثر ساختاری مستقیم داشت. هوش هیجانی در رابطه بین وظیفهشناسی و پیشرفت ریاضی نقش میانجی ایفا میکرد. نقش تعدیل گر خودمختاری در رابطه وظیفهشناسی با پیشرفت ریاضی تأیید شد. بیشترین رابطه وظیفهشناسی با پیشرفت تحصیلی در سطوح پایین نیاز به خودمختاری بود با افزایش نیاز به خودمختاری رابطه وظیفهشناسی با پیشرفت ریاضی ضعیفتر میشد. درنتیجه پیشایندهای پیشرفت ریاضی روابط ساختاری پیچیدهای دارند. هوش هیجانی و نیاز به خودمختاری به همراه وظیفهشناسی نقش مؤثری بر پیشرفت ریاضی ایفا میکردند. تلویحات کاربردی یافتهها موردبحث قرار گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وظیفهشناسی؛ پیشرفت تحصیلی ریاضی؛ هوش هیجانی؛ نیاز به خودمختاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 904 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 641 |
||