| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,262 |
| تعداد مقالات | 18,632 |
| تعداد مشاهده مقاله | 57,739,908 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,557,312 |
ارزیابی رویکردی متفاوت نسبت به گواهی امام علی (ع) در آیۀ 43 سورۀ رعد | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 8، دوره 16، شماره 51، مهر 1404، صفحه 205-230 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2025.78767.2024 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد عافی خراسانی* 1؛ فتح الله نجارزادگان2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2استاد تمام علوم قرآن و حدیث دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| اثبات حقانیت قرآن کریم از مهمترین مسئلههایی بوده که دانشمندان مسلمان از دیرباز به آن اهتمام ورزیدهاند. در این میان، گاهی بهجز دلیل تحدّی، دلایل نوینی نیز برای این حقانیت یادشده است؛ ازجمله، اینکه برخی از پژوهشگران معاصر با تأکید بر گواهی خداوند متعال و امامعلی (ع) بر حقانیت قرآن در آیۀ پایانی سورۀ رعد و با استدلال بر گسترۀ دانش امامعلی (ع) و نیز اوج بلاغت و سخندانیِ ایشان، گواهی ایشان را بر اینکه قرآن کریم جز از سوی خداوند نمیتواند باشد، دلیلی جداگانه در اثبات اعجاز این کتاب دانستهاند. در مقالۀ پیش رو، تلاش شده تا با روش تحلیلی انتقادی به واکاوی این برداشت از این آیه پرداخته شود و با توجه به قرینههای درونمتنی (واکاوی سیاق آیه و نیز مقایسۀ آن با آیات همانند)، برونمتنی (ناموجّهبودن استدلال به گواهی ذینفع در نزد عرف و لزوم رفع دوگانگی میان گواهی خداوند با گواهی امام (ع) در آیه) و تاریخی (بررسی زمان نزول آیه) به این نتیجه رسیده شد که اشاره به گواهیِ پیشگفته در این آیه، ظاهراً تنها در مقام خطابهای و برای تأثیرگذاری روانی بر دشمنان اسلام و یا دلداری به پیامبر (ص) بوده و در این مقام نبوده که دلیلی جداگانه بر حقانیت پیامبر (ص) و قرآن کریم بیان نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| من عنده علم الکتاب؛ آیۀ 43 سوره رعد؛ گواهی امامعلی (ع) بر اعجاز قرآن؛ دلایل اعجاز قرآن کریم | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم
ابنابیشیبة، عبدالله بنمحمد. (1409 ق)، المصنف، ریاض: الرشد.
ابنجوزی، عبدالرحمن بنعلی. (1422 ق)، زاد المسیر، بیروت: دار الکتاب العربی.
ابنحبیب، محمد بنحبیب. (بیتا)، المحبر، بیروت: دار الآفاقالجدیدة.
ابنسعد، محمد بنسعد. (1410 ق)، الطبقاتالکبرى، بیروت: دار الکتب العلمیة.
ابنعاشور، محمد الطاهر. (1984 ق)، التحریر و التنویر، تونس: الدار التونسیة.
ابنکثیر، اسماعیل بنعمر. (1999 م)، تفسیر القرآنالعظیم، بیروت: دار طیبة.
ابوشهبه، محمد بنمحمد. (1423 ق)، المدخللدراسةالقرآنالکریم، قاهره: مکتبه السنة.
ابوعمرو دانی، عثمان بنسعید. (1414 ق)، البیانفیعدّآیالقرآن، کویت: مرکز المخطوطاتوالتراث.
بخاری، محمد بناسماعیل. (بیتا)، التاریخالکبیر، حیدرآباد: دائرةالمعارفالعثمانیة.
تفتازانی، مسعود بنعمر. (1376 ش)، مختصر المعانی، قم: دار الفکر.
جاحظ، عمرو بنبحر. (بیتا)، الرسائلالسیاسیة، بیروت: دار ومکتبة الهلال.
حسکانی، عبیدالله بنعبدالله. (1411 ق)، شواهد التنزیل، تحقیق: محمدباقر محمودى. تهران: إحیاء الثقافة الإسلامیة.
خطیب بغدادی، احمد بنعلی. (1417 ق)، تاریخبغداد، بیروت: دار الکتب العلمیة.
زرکشی، محمد بنعبدالله. (1376 ق)، البرهان، بیروت: دار إحیاء الکتب العربیة.
سید قطب. (1412 ق)، فی ظلال القرآن، بیروت-قاهره. دار الشروق.
شکوهی، مســعود. (1379 ش)، «گواه نبوت: آنکه علم کتاب نزد اوست»، گلستان قرآن، ش 20.
صغیر، جلالالدین. (بیتا)، من عنده علم الکتاب، بیروت: دارالأعرافللدراسات.
طباطبایى، محمدحسین. (1390 ق)، المیزان، بیروت: مؤسسة الأعلمی.
طبری، محمد بنجریر. (1420 ق)، جامع البیان فی تأویل القرآن، بیروت: دار التربیة و التراث.
طوسى، محمد بنحسن. (1387 ق)، المبسوط، تهران: المرتضویة.
عتر، نور الدین. (1416 ق)، علوم القرآن الکریم، دمشق: الصباح.
غماری، احمد بنمحمد. (1415 ق)، فتح الملک العلی، اصفهان: مکتبة الإمامأمیرالمؤمنین (ع)، 1403 ق.
قاسم بنسلام. (1415 ق)، فضائلالقرآن، دمشق-بیروت: دار ابنکثیر.
قاضی جعفر یمانی بهلولی، جعفر بناحمد. (1442 ق)، أحادیث أمیرالمؤمنین (ع)بروایۀ عبدالعظیم الحسنی (من مخطوطات الزیدیة)، تحقیق: محمد عافیخراسانی. قم: دار الحدیث.
قتادة بندعامة. (1418 ق)، الناسخ و المنسوخ، بغداد: جامعة بغداد. الرسالة.
کلینی، محمد بن یعقوب. (1429 ق)، الکافی، قم: دار الحدیث.
نیآوردی، علی بنمحمد. (بیتا)، النکت والعیون، بیروت: دار الکتب العلمیة.
محاسبی، حارث بن اسد. (1398 ق)، فهم القرآن و معانیه، بیروت: دار الکندی.
مصباح یزدی، محمدتقی. (1376 ش)، قرآن شناسی، قم: موسسۀ امام خمینی(ره).
مصلاییپور یزدی، عباس؛ بشیری، مجید. (1394 ش)، «تفسیر تطبیقی آیه پایانی سوره رعد»، مطالعات تقریبی مذاهب، ش 40.
معرفت، محمد هادى. (1415 ق)، التمهید، قم: النشر الاسلامى.
مفید، محمد بنمحمد. (1413 ق)، الإرشاد، قم: کنگرهشیخمفید.
مکی بنابیطالب. (1429 ق)، الهدایة إلى بلوغ النهایة، جامعةالشارقة.
مهدوی راد، محمدعلی. (۱۳۸۲ ش)، آفاق تفسیر؛ مقالات و مقولاتى در تفسیرپژوهى، تهران، نشر هستینما.
نجارزادگان، فتحالله. (1397 ش)، تحلیل همانندناپذیری قرآن، تهران: سمت.
نحاس، احمد بن محمد. (1408 ق)، الناسخ و المنسوخ، کویت: مکتبة الفلاح.
نصیری، علی؛ نصیری، محمدحسین. (1392 ش)، «مصداقشناسی آیۀ «و من عنده علم الکتاب»»، امامتپژوهی، ش 11، پاییز.
هذلی، یوسف بن علی. (1428 ق)، الکامل فی القراءات، بیجا. مؤسسة سما.
واحدی، علی بناحمد. (1411 ق)، أسبابالنزول، بیروت: دار الکتب العلمیة. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 327 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 34 |
||