تبیین تاب آوری اقامتگاههای بوم گردی در ایران: رویکرد تحلیل کیفی | ||
| فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری | ||
| مقاله 2، دوره 20، شماره 71، پاییز 1404، صفحه 1-36 اصل مقاله (582.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tms.2025.84660.3043 | ||
| نویسنده | ||
| سلمان عیوضی نژاد* | ||
| استادیار مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی ، تهران ، ایران | ||
| چکیده | ||
| اقامتگاههای بومگردی، بهعنوان نمایندگانی از ارزشها و زیباییهای فرهنگی و طبیعتی هر منطقه، نقش بسیار مهمی در توسعه صنعت گردشگری دارند. این اقامتگاهها نهتنها به مسافران فرصتی برای استراحت و آرامش ارائه میدهند، بلکه مبنایی برای آشنایی با فرهنگ و سنتهای محلی را نیز فراهم میکنند. ازاینرو با توجه با ظرفیت های فوق العاده اقامتگاههای بومگردی در ایران و بهصورت خاص استان گیلان، نرخ شکست اینگونه از کسبوکار بسیار بالا بوده که در این پژوهش بهدنبال تبیین تابآوری اقامتگاههای بومگردی است. جامعه پژوهش صاحبان اصلی اقامتگاههای بومگردی در استان گیلان بودند که تعداد 12 نفر از صاحبان اقامتگاههای بومگردی از طریق روش نمونهگیری غیراحتمالی و مبتنی بر روش گلولهبرفی انتخاب شدند. پژوهش حاضر از منظر روش کیفی و مبتنی بر رویکرد دادهبنیاد بوده است . پس از تأیید اعتبار پژوهش، نتایج حاضر نشان داد که مبانی اصلی تابآوری در بومگردیها در 7 بُعد فردی، سرمایهای، ارتباطی، یادگیری، استراتژیک، محیطی و فرهنگی تعریف شده است که عواملی علی شکلدهنده این پدیده از دو بستر ناشی از صاحبان کسبوکار و ناشی از خود پدیده تعریف گردید که پس از تعریف عوامل زمینهای و تعدیلگر راهبردهای اصلی این پدیده در 6 قالب محصول، فرآیند، تبلیغات، افراد، مکان و جایگاهیابی ارائه شد. از نتایج پژوهش حاضر میتوان بهعنوان مبانی اساسی در جهت رشد و پایداری اقامتگاههای بومگردی در فضای کسبوکارهای ایران بهرهبرداری کرد که انتظار میرود متناسب با سطحبندی و اولویتبندی تابآوری برای هر یک از فعالان کسبوکار ارزش آفرین باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاب آوری؛ اقامتگاه های بوم گردی؛ جوامع محلی؛ داده بنیاد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,309 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 521 |
||