الگوی مربیگری اجرایی در جمعیت هلال احمر با رویکرد پدیدارشناسی | ||
| مطالعات مدیریت بهبود و تحول | ||
| مقاله 4، دوره 34، شماره 116، تابستان 1404، صفحه 87-128 اصل مقاله (955.9 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jmsd.2025.81213.4510 | ||
| نویسندگان | ||
| حمزه فرج الهی مقدم1؛ بیژن عبدالهی* 2؛ سعید جعفری نیا3؛ اکبر حسن پور4 | ||
| 1مربی گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیامنور، الشتر، ایران. | ||
| 2استاد گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 4گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از انجام پژوهش حاضر ارائه الگوی مربیگری اجرایی در جمعیت هلال احمر بوده است. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی بوده و از منظر شیوه گردآوری دادهها در رده تحقیقات اکتشافی قرار میگیرد. در این تحقیق به منظور گردآوری دادهها با 20 نفر از خبرگان و کنشگران حوزه مربیگری اجرایی مصاحبه اکتشافی به عمل آمد. به منظور تحلیل دادهها از روش پدیدارشناسی استفاده گردید. یافتههای پژوهش منجر به ارائه مدلی با محوریت عناصر سازمانی، فردی و حرفهای گردید. مدل بهبود مربیگری اجرایی در جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران در بر دارنده سه بعد فردی، سازمانی و حرفهای؛ 26 مولفه اخلاق مداری، هدف گرایی، نظم محوری، عمل محوری، آگاه سازی، آگاهی بخشی، همگرایی، حمایت گرایی، انگیزه بخشی، شفافیت، کل گرایی، ثبات گرایی، تعامل گرایی، هدف مندی، تطبیقپذیری، نظارت گرایی، مثبت اندیشی، وابستگی، جمعیتی، اثربخشی،آمادگی، ارتباطی، خودسازی، رشد گرایی و 109 شاخص میباشد.این مطالعه برخی از خلاءهای موجود در ادبیات مربیگری اجرایی را پر کرده است. برخلاف بسیاری از مطالعات قبلی در این حوزه که صرفاً بر ارزیابیهای اثربخشی مربیگری اجرایی تکیه کردهاند، این مطالعه با نگاهی پدیدارشناسانه،به شناسایی مجموعه عوامل مرتبط با سطح فردی، سازمانی و حرفهای پرداخته و عوامل شناسایی شده را در قالب مدلی ارائه نموده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مربیگری؛ مربیگری اجرایی؛ پدیدارشناسی؛ جمعیت هلال احمر ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 942 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 456 |
||