بررسی تطبیقی هستیشناسی معنا از منظر اصولیان مسلمان و فیلسوفان زبان | ||
| پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه | ||
| مقاله 8، دوره 6، شماره 10، فروردین 1404، صفحه 245-276 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcst.2025.80518.1189 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدصادق کاملان1؛ سعید ضیائیفر2؛ امیر حسین صفاحسینی* 3 | ||
| 1گروه فلسفه، دانشگاه مفید، قم، ایران. | ||
| 2گروه فلسفه فقه و حقوق اسلامی، پژوهشکده فقه و حقوق، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم. | ||
| 3دانشجوی دکتری، فقه وحقوق اسلامی، دانشگاه مفید ،قم. | ||
| چکیده | ||
| مسئله این نوشتار، معناشناسی و بحث از هستیشناسی معناست. معناشناسی نقش بسیار تعیینکنندهای در روند تفسیر متن و کشف معنا دارد. در این مقاله سعی شده به روش استدلالی و فلسفی، دیدگاه دو گروه از متخصصان دانشهای زبانی بررسی گردد. استدلالها و مطالبی که از سوی دو گروه از متخصصان (از یکسو فیلسوفان زبان و از سوی دیگر عالمان اصولی) بیان گردیده، مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. هدف از این مقاله هستیشناسی ماهیت معنا بهعنوان اساسترین و بنیادیترین پیشفرض فلسفی که پایه و اساس سایر مباحث زبانی است موردبررسی و تبیین قرار گیرد. در پایان نگارندگان با استمداد از دیدگاه علامه غروی اصفهانی و تکمیل نواقص آن نظریه و همچنین پیوند آن با آراء فیلسوفان مسلمان در باب نفسالامر، دیدگاه نهائی خود را ارائه میدهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هستیشناسی؛ معنا؛ اصولیان مسلمان؛ فیلسوفان زبان؛ بررسی تطبیقی؛ نفسالامر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 696 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 262 |
||