مطالعه تطبیقی مفهومشناسی صفات الهی (احد و واحد) در قرآن کریم از دیدگاه مفسران فریقین | ||
| پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه | ||
| مقاله 9، دوره 6، شماره 10، فروردین 1404، صفحه 277-308 اصل مقاله (1.19 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcst.2025.85373.1228 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم علیزاده* 1؛ زری پیشگر2 | ||
| 1استادیار دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه معارف دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از اهداف قرآن کریم، شناخت و معرفت به خداوند است. به همین منظور در موارد مختلف از اوصاف الهی یاد میکند؛ اما به دلیل تمرکز مفسران بر دستیابی به معارف قرآنی و کشف مراد الهی از آیات، معناشناسی اوصاف الهی، کمتر موردتوجه قرار گرفته است. همین امر در برخی موارد باعث غفلت از هدف قرآن در شناخت اوصاف الهی شده و در برخی موارد نیز سوء فهم در معرفت به اوصاف الهی را در پی داشته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی مقایسهای دو وصف از اوصاف الهی در قرآن میپردازد که محور اثبات توحید خداوند است و چنین نتیجه میدهد که واژه أحد به معنای بسیط بودن ذات باریتعالی است و خداوند از هرگونه اجزاء و کثرت درونذاتی مبرا است. واژه واحد نیز نسبت به أحد گستره معنایی بیشتری دارد و بیانگر معنای نفی تعدد و کثرت برونذاتی خداوند است. با مقایسه این دو واژه نیز مشخص میشود که واژه أحد و واحد درواقع برای توصیف خداوند به یکتایی و یگانگی او لازم و ملزوم یکدیگرند و در توصیف حقتعالی به یگانگی چه از جهت وحدت درونذاتی چه وحدت برونذاتی ضروری هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| معناشناسی؛ صفات الهی؛ أحد؛ واحد؛ توحید؛ قرآن کریم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 813 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 448 |
||