نقش میانجی ناگویی خلقی در ارتباط بین مثلثسازی و پریشانی روانشناختی زنان و مردان در آستانه طلاق | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 6، دوره 17، شماره 65، بهار 1405، صفحه 143-162 اصل مقاله (1.6 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2025.76769.3228 | ||
| نویسندگان | ||
| سجاد صداقتی راد1؛ یاسر رضاپور* 2؛ زهرا جهانبخشی3 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه اردکان | ||
| 2دانشیار گروه مشاوره دانشگاه اردکان | ||
| 3استادیار گروه مشاوره دانشگاه شهید بهشتی تهران | ||
| چکیده | ||
| کاهش پریشانی روانشناختی زوجین هم به بهبود روابط آنها و هم به استحکام بنیان خانواده و به طبع آن سلامت جامعه منجر خواهد شد. این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی ناگویی خلقی در ارتباط بین مثلثسازی با پریشانی روانشناختی زنان و مردان در آستانه طلاق انجام شد. پژوهش حاضر، از نوع همبستگی بود که جامعه آماری آن کلیه متقاضیان طلاق در نیم سال اول (بهار و تابستان) 1402 شهرستان مشهد بود که برای طی کردن مراحل طلاق به مراکز مشاوره صلاحیت دار مراجعه میکردند. از بین جامعه، 300 نفر به صورت نمونهگیری دردسترس به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش مقیاس مثلثسازی یوسفی و بهرامی (1394)، پرسشنامه پریشانی روانشناختی کسلر (2002) و مقیاس ناگویی خلقی تورنتو-20 (1994) بود. برای تحلیل دادهها از آزمونهای همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری به روش همزمان استفاده گردید. یافتههای پژوهش نشان داد مثلثسازی و پریشانی روانشناختی زنان و مردان در آستانه طلاق با یکدیگر رابطه مثبت دارند. همچنین ناگویی خلقی در ارتباط بین مثلثسازی و پریشانی روانشناختی زنان و مردان در آستانه طلاق، نقش میانجی دارد. در نتیجه با افزایش مثلثسازی، ناگویی خلقی افزایش و در نهایت منجر به افزایش پریشانی روانشناختی و پیشروی بیشتر به سمت طلاق میشود. بنابراین پیشنهاد شد که جهت کاهش پریشانی روانشناختی زوجین در حین طلاق، بر روی کاهش مثلثسازی و ناگویی خلقی آنها تمرکز شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ناگویی خلقی؛ مثلثسازی؛ پریشانی روانشناختی؛ طلاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 680 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 359 |
||