تبیین مولفه های تاب آوری اجتماعی در چارچوب تاب آوری شهری کلانشهر تهران | ||
| پژوهشنامه مددکاری اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 12، شماره 46، زمستان 1404، صفحه 1-49 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjsw.2026.90436.859 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شیخی؛ محمود جمعه پور؛ اسماعیل پیری* | ||
| دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| تاب‌آوری اجتماعی به توانایی جوامع در مقابله، سازگاری و بازیابی مؤثر در برابر بحران‌ها، مخاطرات و تغییرات محیطی، اقتصادی و اجتماعی اشاره دارد. این مفهوم بر ظرفیت افراد، گروه‌ها و نهادهای اجتماعی برای حفظ انسجام، مشارکت، اعتماد متقابل و تداوم عملکردهای اساسی جامعه در شرایط بحرانی تأکید می‌کند. اهمیت تاب‌آوری اجتماعی در کلان‌شهرها به دلیل افزایش پیچیدگی‌های اجتماعی، رشد جمعیت و تنوع مخاطرات بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. ارتقای تاب‌آوری اجتماعی می‌تواند زمینه کاهش آسیب‌پذیری، تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش توان سازگاری شهروندان و بهبود ظرفیت مدیریت بحران را فراهم سازد و نقش مهمی در تحقق توسعه پایدار شهری ایفا کند. هدف از پژوهش حاضر استخراج مؤلفه‌های تاب‌آوری اجتماعی کلانشهر تهران می‌باشد. روش تحقیق این پژوهش کیفی است و جهت استخراج مؤلفه‌های تاب‌آوری اجتماعی با 33 نفر از متخصصان مصاحبه‌ای به‌صورت نیمه ساختاریافته صورت گرفت. پس از گردآوری‌شده داده‌های حاصل از مصاحبه با متخصصان بعد اجتماعی در قالب 5 مؤلفه هویت و احساس تعلق(در قالب شاخص‌های رضایتمندی جامعه و حس تعلق)، عدالت اجتماعی(در قالب شاخص‌های دسترسی به خدمات، همه‌شمولی و تأمین اجتماعی)، کیفیت زندگی(در قالب شاخص‌های امنیت، سلامت، آرامش و دسترسی به فضاهای عمومی)، سرمایه اجتماعی(در قالب شاخص‌های انسجام اجتماعی، مشارکت و همیاری، آموزش و آگاهی و اعتماد) و سرمایه فرهنگی(با شاخص‌های اقوام و مذاهب، حقوق شهروندی و آداب‌ورسوم) استخراج و دسته‌بندی شدند. نتیجه این پژوهش می‌تواند در سیاست‌گذاری‌های آینده مدیریت شهر تهران مفید واقع گردد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تاب‌آوری؛ تاب‌آوری شهری؛ مؤلفه‌های تاب‌آوری اجتماعی؛ کلانشهر تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 421 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 138 |
||