اثر بخشی افزایش علاقة اجتماعی در کاهش علائم کودکان 8 تا 11 ساله مبتلا به اختلال نارسایی توجه - بیش فعالی شهر ارومیه | ||
| روانشناسی افراد استثنایی | ||
| مقاله 6، دوره 2، شماره 6، 1391، صفحه 95-134 اصل مقاله (164.09 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علی اسماعیلی؛ مسعود قربانعلی پور | ||
| چکیده | ||
| هدف از انجام گرفتن این پژوهش، تعیین اثر بخشی مداخله مبتنی بر افزایش گرایش اجتماعی بر کاهش مشکلات کودکان مبتلا به نارسایی توجه - بیش فعالی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون پس آزمون و پی گیری با گروه کنترل بود. بدین منظور با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس از افراد مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر ارومیه 31 نفر با تشخیص این اختلال انتخاب و به صورت تصادفی درگروه های آزمایش و کنترل قرار گرفتند و مقیاس کانرز به عنوان پیش آزمون در مورد هر دو گروه اجرا شد.گروه آزمایشی 15 جلسة آموزشهای لازم در خصوص گسترش تعلق و گرایش اجتماعی را دریافت نمودند در حالی که در مورد گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. سپس همان مقیاس به عنوان پس آزمون و در پی گیری سه ماهه بر روی هر دو گروه اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتیجهگیری و پیشنهاد: .نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر افزایش گرایش اجتماعی منجر به کاهش معناداری در مشکلات کودکان مبتلا به نارسایی توجه - بیش فعالی می گردد. . با وجود این، یافته های حاصل از این پژوهش ، بر تحول حس تعلق و گرایش اجتماعی بعنوان بخشی اساسی از هر درمان یا برنامة راهنمایی برای کودکان مبتلا به نارسایی توجه - بیش فعالی تأکید می کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علاقه اجتماعی؛ بیش فعالی – نارسایی توجه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,047 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 990 |
||