تحلیل تطبیقی وزن مولفه های طراحی شهری موثر بر شادی در دو بافت ناهمگون شهر قم : محله های باجک دوم و پردیسان | ||
| فصلنامه برنامه ریزی توسعه شهری و منطقه ای | ||
| مقاله 6، دوره 11، شماره 38، پاییز 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/urdp.2026.90149.1754 | ||
| نویسندگان | ||
| نرجس قائم پناه؛ مهشید صحی زاده* ؛ محمدسعید ایزدی | ||
| گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| شادی شهری از شاخص‌های کلیدی کیفیت زندگی است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی اثرگذاری مولفه‌های طراحی شهری موثر بر شادی ساکنان، دو محله ناهمگون شهر قم؛ باجک دوم (بافت شکل گرفته تدریجی) و پردیسان ( بافت برنامه ریزی شده) را مورد بررسی قرار می دهد. روش تحقیق از نوع پیمایشی-تحلیلی است و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته، با حجم نمونه 400 نفر در هر محله گردآوری شده و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن، تحلیل عاملی اکتشافی و رگرسیون جندمتغیره در نرم افزار SPSS انجام شده است. نتایج نشان داد که الگوی اثرگذاری مولفه ها بر شادی در دو محله به طور معناداری متفاوت می‌باشد. در باجک دوم، نتایج رگرسیون بالاترین وزن را به ادراک محیطی و زیبایی‌شناسی اختصاص داد. تحلیل عاملی نیز نشان داد که ساکنان این بافت، مولفه ها را در یک ساختار ذهنی یکپارچه (6 عامل) با محوریت سرمایه اجتماعی و کارکرد کالبدی درک می‌کنند. در پردیسان، بالاترین وزن تبیین کنندگی به مولفه های کیفیت فضای سبز و قابلیت پیاده روی اختصاص یافت. تحلیل عاملیِ این بافت، یک ساختار ذهنی متفرق (10 عامل) با محوریت امنیت و جبران نیازهای پایه کالبدی را آشکار کرد. این تفاوت‌ها ناشی از این است که ساکنانِ این محله، به دنبال جبران خلاهای کالبدی هستند، در حالی که در باجک، اولویت، حفظ مزیت های بصری و ارتقاء کیفی محیط های موجود است. نتیجه گیری نهایی تایید می کند که سیاست های طراحی شهری باید براساس الگوی نیاز محله ای هدف گذاری شوند | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| شادی شهری؛ بافت برنامه‌ریزی شده؛ بافت توسعه تدریجی؛ پردیسان؛ باجک دوم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 112 |
||