درآمدی بر روشهای اقتصادی مدیریت بار الکتریکی: رهیافت خود جیره‌بندی | ||
| پژوهشنامه اقتصادی | ||
| مقاله 11، دوره 9، شماره 34، 1388، صفحه 265-287 اصل مقاله (438.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علیمراد شریفی1؛ رحمان خوش اخلاق1؛ محمداسماعیل همدانی گلشن؛ زین‌العابدین صادقی2 | ||
| 1عضو هیأت علمی گروه اقتصاد- دانشگاه اصفهان | ||
| 2عضو هیأت علمی بخش علوم اقتصادی- دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| چکیده | ||
| امروزه یکی از مشکلات صنعت برق و بویژه بازارهای لحظه‌ای برق، تأمین انرژی الکتریکی مورد نیاز در طی دوره پیک است. به روش سنتی حل این مشکل، احداث نیروگاههای جدید و افزایش ظرفیت تولید انرژی الکتریکی است. راه حل اقتصادی دیگر مدیریت سمت تقاضا[1] از طریق مدیریت بار می‌باشد. روشهای متفاوتی برای مدیریت بار از بعد فنی، همانند کنترل مستقیم وجود دارد؛ اما از بعد اقتصادی (از طریق ایجاد انگیزه قیمتی و غیر قیمتی) می‌توان مدیریت بار را اجرا کرد، یکی از روشهای اقتصادی مدیریت بار که ریشه در نظریات بخش عمومی دارد روش خود جیره‌بندی[2] است. روش تحقیق این مقاله از نوع توصیفی مبتنی بر روش تحلیل محتوا است و سعی می‌شود ضمن معرفی این روش به عنوان یک روش کارآمد با بررسی مقالات بنیادی سیر تکامل این مدل در اقتصاد طی سه دهه اخیر ارائه شود. بر اساس یافته‌ها، مطالعه ادبیات اقتصادی موجود در این زمینه را می‌توان به دو دوره 1978 تا 1990 (دوره معرفی مدل خود جیره‌بندی) و دوره 1990 تاکنون (توسعه و کاربرد مدل) تقسیم کرد. [1]. Demand Site Management(D.S.M) [2]. Self-Rationing | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ایران؛ صنعت برق؛ مدیریت بار الکتریکی؛ خود جیره‌بندی؛ قیمت‌گذاری؛ قطع‌بار؛ تابع رفاه اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,375 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 864 |
||