بررسی زمینه همکاریهای تجاری بین ایران و ترکیه در جهت انعقاد یک موافقتنامه تجارت ترجیحی دو جانبه | ||
| پژوهشنامه اقتصادی | ||
| مقاله 4، دوره 9، شماره 32 - شماره پیاپی 1، 1388، صفحه 97-117 اصل مقاله (496.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| حسن ثاقب1؛ بیتا نوروزی2 | ||
| 1عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی. | ||
| 2عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه به بررسی زمینه های همکاری تجاری میان ایران و ترکیه بر اساس معیارهای پسنگر (Ex-Post) نظیر شاخص تجارت مکملی و پتانسیل تجاری طی دورة زمانی 2003-1999 بر اساس کدهای شش رقمی نظام هماهنگ (HS) پرداخته است. نتایج این مطالعه نشان میدهد کشورهای ایران وترکیه در تجارت کالاهای نفتی و غیر نفتی دارای تجارت مکملی هستند. این امر بویژه در بخش ماشین آلات و وسایل مکانیکی و الکترونیکی بیشتر مشهود است. محاسبات حاکی از آن است که پتانسیل وارداتی ایران در تجارت با ترکیه 7/4میلیارد دلار و همچنین پتانسیل صادراتی ایران در تجارت با آن کشور 4/1 میلیارد دلار است. بدین ترتیب علیرغم وجود پتانسیل تجاری در خور توجه در صادرات و واردات کالاهای غیر نفتی بین دو کشور، تاکنون طبق سیاستهای بازرگانی اتخاذ شده، کشورهای مذکور موفق به بهرهمندی از ظرفیتهای تجاری موجود نشدهاند. از این رو اتخاذ سیاست توسعه همکاریهای بازرگانی در قالب ترتیبات تجاری ترجیحی میتواند زمینه مناسب جهت تسهیل و افزایش جریانهای تجاری بین دو کشور را فراهم آورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ ترکیه؛ رابطه مبادله؛ روابط تجاری؛ موافقتنامه تجارت ترجیحی؛ تجارت غیرنفتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,716 |
||