گسترش جریانهای تجاری و تأثیر آن بر همگرایی درآمدی میان ایران و کشورهای خاورمیانه | ||
| پژوهشنامه اقتصادی | ||
| مقاله 5، دوره 9، شماره 32 - شماره پیاپی 1، 1388، صفحه 119-145 اصل مقاله (473.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سید کمیل طیبی1؛ محمد واعظ برزانی2؛ سیمین اکبری دهباغی3 | ||
| 1عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان | ||
| 2استادیار دانشکده اقتصاد دانشگاه اصفهان | ||
| 3کارشناس ارشد علوم اقتصادی | ||
| چکیده | ||
| هدف این مطالعه بررسی تأثیر تشکیل یک پیمان تجاری منطقهای شامل ایران و کشورهای خاورمیانه برگسترش روابط تجاری وهمگرایی درآمدی این کشورها است. بدین منظور از یک مدل جاذبه تجاری که امکان برآورد جریانهای تجاری دو جانبه را با بکارگیری عوامل تأثیرگذار اقتصادی و غیراقتصادی هر جفت شریک تجاری؛ از قبیل ویژگیهای ساختار اقتصادی، سطوح روابط سیاسی و مراودات فرهنگی، دین، خط و زبان، شاخص توسعه انسانی، فاصله جغرافیایی و همچنین عامل یکپارچگی کشورهای مورد نظر در قالب یک اتحادیه منطقهای را فراهم میآورد، استفاده شده است. از آنجایی که در این مطالعه از دادههای اقتصادی دوازده کشور شریک تجاری ایران[1] در دوره زمانی 1993تا 2003 استفاده شده است، برآورد مدل به روش دادههای تابلویی صورتگرفتهاست. نتایج برآوردی نشان میدهند که یکپارچگی اقتصادی در بین کشورهای مورد بررسی میتواند حجم جریانهای تجاری دوجانبه آنها را افزایش دهد، اما همگرایی درآمدی میان آنها را به دنبال ندارد. [1]. امارات متحده عربی، اردن، بحرین، ترکیه، عربستان، کویت، عمان، سوریه، لبنان، مصر، قبرس، یمن. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ تجارت خارجی؛ ترتیبات تجاری- منطقهای؛ همگرایی درآمدی؛ مدل جاذبه؛ دادههای تابلویی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,198 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,009 |
||