آموزههای مکتب تاریخی برای تحلیل اقتصاد ایران | ||
| پژوهشنامه اقتصادی | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 26 - شماره پیاپی 3، 1386، صفحه 43-75 اصل مقاله (481.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| سید حسین میر جلیلی | ||
| عضو هیأت علمی پژوهشکده اقتصاد- پژوهشگاه علوم انسانی | ||
| چکیده | ||
| تاریخ گنج شایگان تجربه بشری است و مکتب تاریخی یکی از مکتبهای دگراندیش اقتصادی است که با انتقاد از آموزههای مکتب کلاسیک، تاریخ و بررسی عینی را وسیله تجدید بنای تمام دانش اقتصاد قرار داد. مهمترین نقدهای مکتب تاریخی به مکتب کلاسیک عبارتستاز: جهان روایی، روانشناسی ناقص مبتنی بر خودخواهی و افراط در روش قیاسی. روش تاریخی از یک سو در جدال با روش مکتب اتریشی قرار دارد و از سوی دیگر زمینه ساز ظهور مکتب نهادی در آمریکا بوده است. مهمترین آموزههای مکتب تاریخی عبارتست از: کاربرد روش تاریخی در تحلیل پدیدههای اقتصادی، استفاده از روش استقرایی، بکارگیری آمار اقتصادی، منحصر به فرد بودن اقتصاد هر کشور و بنابراین ضرورت الگوی بومی توسعه، اجتناب از الگوهای انتزاعی در تحلیل اقتصادی، لزوم یافتن تعامل پدیدههای اقتصادی با عوامل غیر اقتصادی و تلاش برای درک تطور تاریخی اقتصادها. در این مقاله با استفاده از آموزههای مکتب تاریخی نشان داده شده است که اتخاذ روش تاریخی، امکان تجزیه و تحلیل عقب ماندگی تاریخی اقتصاد ایران، شناخت ساختار تطوری اقتصاد ایران و تهیه الگوی بومی توسعه اقتصادی ایران را فراهم میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مکتب تاریخی؛ مکاتب اقتصادی؛ اقتصاد کلاسیک؛ مکتب تاریخی انگلستان؛ مکتب تاریخی فرانسه؛ مکتب نهادی اقتصاد ایران؛ رشد اقتصادی ایران؛ دورههای تاریخی؛ عقبماندگی اقتصادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,316 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,288 |
||