سازمان های مجازی: سازمان های عصر اطلاعات | ||
| مطالعات مدیریت صنعتی | ||
| مقاله 5، دوره 1، شماره 2، 1382، صفحه 101-124 اصل مقاله (3.3 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| کامران فیضی1؛ علیرضا مقدسی2 | ||
| 1عضو هیئت علمی گروه مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| پیدایش و ظهور سازمان های مجازی را معلول شیوه های جدید رقابت می دانند. شیوه ای که در آن رقبای پیشین ائتلافاتی را برای تسخیر، بهره برداری و هدایت بازار تشکیل می دهند. سازمان مجازی را شبکه موقتی از واحدها سازمان های مستقل دانسته اند که از چندین شریک تجاری که هزینه ها و منابع را برای تولید یک محصول یا خدمت بین یکدیگر تقسیم می کنند، تشکیل شده است. این واحدها و سازمان های کوچک و معمولا منفک به کمک فناوری اطلاعات با یکدیگر پیوند می خورند و به طور خاصی توسط آن پشتیبانی می شوند. به طوریکه ایجاد، راه اندازی و مدیریت یک سازمان مجازی به شدت به فناوری اطلاعات متکی است. در مقاله پیش رو به مواردی همچون رشد روند مجازی سازی در سازمان ها، تعاریف و ویژگی های مهم سازمان های مجازی، اداره مجازی و انواع آن، همکاری مجازی، الگوهای ساختاری سازمان مجازی همچون شبکه تار عنکبوتی و جزایر مرتبط، عمده ترین مزایا و معایب این سازمان ها، تاثیر و نقش فناوری اطلاعات در روند مجازی سازی، راه های پشتیبانی آن از سازمان های مجازی و بلاخره مواردی از این پشتیبانی در چند شرکت بزرگ دنیا در عصر اطلاعات اشاره شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سازمان مجازی؛ فناوری اطلاعات؛ اداره مجازی؛ همکاری مجازی؛ مدیریت اطلاعات | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,737 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,961 |
||