اثر بخشی توانمندسازی روانی مادران برکاهش تعارضات مادر – فرزندی مادران خانه سلامت شهرتهران | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| مقاله 6، دوره 7، شماره 23، 1395، صفحه 95-111 اصل مقاله (648.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcps.2016.4560 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم بدیع پور* 1؛ حسین سلیمی2؛ سید محمد کلانترکوشه3 | ||
| 1کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشیار مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 3استادیار مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به بررسی تأثیر توانمندسازی روانی برکاهش تعارضات مادر – فرزندی مادران خانه سلامت شهر تهران پرداخته است. روش این پژوهش از نوع پژوهشهای نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروهگواه است. در این پژوهش از خانههای سلامت منطقه 15 شهرداری تهران، خانه سلامت سرای محله افسریه شمالی انتخاب شد و با استفاده از نمونهگیری در دسترس از همه مادران مراجعه کننده به خانه سلامت که شرایط شرکت در پژوهش را داشتند آزمون تعارضات مادر- فرزندی گرفته شد و سپس 30 نفر از مادرانی که بالاترین تعارض را با فرزندانشان داشتند به عنوان نمونه انتخاب و با استفاده از روش جایگزینی تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل قرار داده شدند.گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای در این جلسات شرکت کردند. ابزار جمعآوری دادهها در این پژوهش پرسشنامه مقیاس تاکتیکهای تعارض مادر –فرزند است. دادههای بدست آمده با استفاده از روش تحلیل کواریانس تک متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان دادند برنامه توانمندسازی روانی مادران موجب کاهش تعارضات مادر – فرزندی، کاهش پرخاشگری کلامی، پرخاشگری فیزیکی و افزایش استدلال مادران و فرزندانشان شده است. بنابراین میتوان گفت این افراد با افزایش عزت نفس، خودکنترلی، خودکارآمدی، کنترل خشم، مهارت تصمیم گیری خود و اصلاح باورهای غیرمنطقی خود در مورد فرزندان وکاربرد روشهای تشویق و تقویت و دلگرمی دادن آنها میتوانند تعارضاتشان را با فرزندانشان کاهش دهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استدلال؛ پرخاشگری کلامی؛ پرخاشگری فیزیکی؛ توانمندسازی روانی؛ تعارضات مادر – فرزندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,394 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,025 |
||