قراردادهای سرمایه گذاری خارجی و قلمرو تعهدات عهدنامه ای دولت میزبان | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 4، دوره 18، شماره 51، 1395، صفحه 81-109 اصل مقاله (296.91 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2016.5424 | ||
| نویسندگان | ||
| عفیفه غلامی* 1؛ توکل حبیب زاده2 | ||
| 1مدرس/دانشگاه هنر شیراز | ||
| 2استادیار/دانشکده حقوق دانشگاه امام صادق | ||
| چکیده | ||
| سرمایهگذاری خارجی از طریق انعقاد یک قرارداد میان سرمایهگذار خارجی و یک نهاد یا مؤسسه دولتی سرزمین میزبان آغاز بکار میکند.دولت میزبان سرمایه نیز عموماً طرف یک عهدنامه دو یا چندجانبه بینالمللی با دولت متبوع سرمایهگذار است. هریک از اسناد مذکور جهت حل وفصل اختلافات سرمایهگذار-دولت مکانیزم خاصی پیشبینی می-نمایند. در موارد متعددی همین قراردادهای سرمایهگذاری پایه واساس اختلافات سرمایهگذاری است وبسیاری از دعاوی متضمن تخلف از تعهدات حقوقی بین المللی ناشی از یا مرتبط با قراردادهای مذکور است که مسأله جدیدی در حوزه داوری بینالمللی محسوب میگردد. پیرو آرائی که در دو پرونده SGS علیه پاکستان و SGS علیه فیلیپین ازسوی دیوان داوری بین المللی صادر گردید، اخیراً این مسأله که محاکم عهدنامهای چگونه بایستی بادعاوی ناشی ازروابط قراردادی طرفین ارتباط برقرار کنند، مورد توجه قرار گرفته است. هردو دیوان مزبور با موضوع احراز صلاحیت درخصوص دعاوی نقض قرارداد مواجه بودند؛اگرچه نهایتاً داوریها به صدور دورأی متفاوت انجامید،راهنمای خوبی بمنظور شناسایی محدوده صلاحیتی مراجع داوری در رسیدگی به اختلافات ناشی ازقرارداد سرمایهگذاری است.دیوانهای بعدی با عنایت به رویه داوری موجود، جهت استقرار یک رویکرد تحلیلی روشنتر درخصوص احراز صلاحیت رسیدگی به اختلافات ناشی از روابط قراردادی برآمدند | ||
| کلیدواژهها | ||
| حل و فصل اختلاف سرمایه گذاری؛ صلاحیت؛ قرارداد سرمایه گذاری؛ تعهدات معاهده ای؛ رویه داوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,216 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,987 |
||