انسان در جهان یا جهان در انسان«جستاری در خصوص رابطه انسان با جهان از نگاه صدرالمتألهین» | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 3، دوره 11، شماره 44، 1394، صفحه 41-60 اصل مقاله (564.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2016.6730 | ||
| نویسنده | ||
| فاطمه سلیمانی* | ||
| دانشگاه امام صادق(ع) | ||
| چکیده | ||
| فیلسوفان اسلامی در خصوص رابطۀ انسان با جهان بر این باورند که انسان، عالم صغیر است و جهان، انسان کبیر.در این نگاه انسان عصاره و چکیدۀ جهان محسوب میشودوجامعیت او به واسطۀ روح الهی و ملکوتی است که در او دمیده شده است.از بین فلاسفه ملاصدرا معتقد است که هنگامی که بدن انسان با حرکت جوهری به مرحلۀ «تسویه»رسید،استعداد و قابلیت لازم را جهت دریافت این نفخۀ الهی مییابد و آن گاه روح الهی با تمامی اسماء و صفاتش، درحدّ استعداد و قوه، در ترکیب بدن انسان جلوه میکند. بدین ترتیب، انسان بهعنوان خلیفۀ الهی، می تواند تمام حقایق کلی و جزیی عالم و خواص و اسماء آنها را بشناسد و بنا بر اتحاد عالم و معلوم، جهانی عقلانی شبیه جهان خارجی گردد. بر این اساس، مسألۀ اصلی در این تحقیق این است که آیا انسان در جهان است و موجودی از موجودات جهان محسوب میشود یا جهان در انسان؟ چگونه جهان با تمام عظمت خود در انسان واقع میشود؟ انسان با چه ویژگی میتواند جهانی عقلانی گردد؟ | ||
| کلیدواژهها | ||
| انسان؛ جهان؛ عالم صغیر؛ انسان کبیر؛ عقل فعال؛ اتحاد عالم و معلوم؛ انسان عقلی. صدرالمتألهین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,537 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,810 |
||