مدل احتمال مشارکت زنان در ایران: الگوی لاجیت ناپارامتری | ||
| پژوهشهای اقتصادی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 21، شماره 66، 1395، صفحه 103-122 اصل مقاله (376.17 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ijer.2016.7048 | ||
| نویسندگان | ||
| بهروز کشتهگر* 1؛ زینب سارانی2 | ||
| 1دکترای عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه زابل | ||
| 2دکترای اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله، یک روش مدلسازی لاجیت ناپارامتری برای تخمین احتمال مشارکت کار زنان ایران مطابق با دادههای هزینه –درآمد خانوار سال 1388، معرفی شده است. تابع لجستیک برای احتمال مشارکت زنان به کمک روش حداکثر درستنمایی براساس متغیرهایی مانند موقعیت جغرافیایی (شهری/روستایی) درآمد شوهر، سواد زن، سن زن، درآمد غیرکاری، تعداد بچه بالای شش سال و زیر شش سال برازش شده است. دقت مدلسازی دو الگوی لاجیت پارامتری و ناپارامتری با استفاده از آمارههایی مانند وایت، ضریب اطمینان و میانگین مجذور خطا ارزیابی شده است. در انتها، اثر نهایی متغیرهای ورودی بر احتمال مشارکت زنان براساس ضرایب برازش شده مدل پارامتری و مدل ناپارامتری ارایه شده، برآورد شده است. نتایج حاکی از آن است که مدلسازی ناپارامتری دقت بیشتری نسبت به الگوی لاجیت پارامتری دارد. بیشترین تأثیر مثبت و منفی بر مشارکت زنان ایرانی به ترتیب براساس سواد زن و بچه زیر شش سال بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدل لاجیت ناپارامتری؛ روش حداکثر درستنمایی؛ مدلسازی مشارکت زنان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,320 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 850 |
||